Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2007 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu wniosku S. i M. R. o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r., znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] marca 2006 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2003 r. nakładającą obowiązek doprowadzenia części budynku adoptowanego na zakład fotograficzny, zlokalizowanego na działce położonej w Ś. przy ul. [...] oznaczonej numerem geodezyjnym [...], do poprzedniego sposobu użytkowania
- - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji wyrażone w decyzji z dnia [...] października 2007 r. i wskazał, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] marca 2006 r., była przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 10 października 2006 r., w sprawie sygn. akt II SA/Po 383/06 oddalił skargę na w/w decyzję organu wojewódzkiego. Zatem sprawa zgodności tej decyzji z prawem nie mogła być odmiennie oceniona, ani przez organ administracji publicznej, ani przez sąd administracyjny. Ciążący na organie obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Sądu mógł być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku pierwotnego.
Po wyroku sądu administracyjnego oddalającym skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006 r., niedopuszczalne było stwierdzenie nieważności w/w decyzji, albowiem sąd z urzędu ustalał, czy w sprawie występowały okoliczności uzasadniające stwierdzenie nieważności określone w art. 156 § 1 kpa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. złożyli S. i M. R. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także decyzji [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] marca 2006 r.
Wymienionym decyzjom zarzucili rażące naruszenie przepisów prawa, a zwłaszcza art. 6, art. 7, art. 8, art. 76 § 1 i § 2, art. 77 § 1 oraz art. 130 § 4 kpa, a także art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w jego brzmieniu przed nowelizacją dokonaną ustawą z dnia 16 kwietnia 2007 r.
W odpowiedzi na skargę Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga S. i M. R. nie jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. oraz poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia [...] października 2007 r. nie naruszają prawa.
Wymienione decyzje zostały wydane w postępowaniu nieważnościowym, które to postępowanie rządzi się swoimi prawami. Tryb stwierdzenia nieważności decyzji jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego, którego przesłanki zastosowania zostały enumeratywnie wymienione w art. 156 § 1 kpa. Tryb ten jest wyjątkiem od wyrażonej w art. 16 kpa zasady ogólnej trwałości decyzji administracyjnej, a organ administracji publicznej orzekający w tym trybie, posiada jedynie uprawnienia kasacyjne tzn. rozstrzyga tylko i wyłącznie w kwestii istnienia bądź nieistnienia - w dacie wydania kontrolowanej w trybie stwierdzenia nieważności decyzji - przesłanek z art. 156 § 1 kpa, nie rozstrzyga zaś o istocie sprawy będącej przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie zwykłym. Aby stwierdzić nieważność badanej decyzji należy bezspornie ustalić zaistnienie jednej z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 kpa.
Jedną z przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji jest wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa), które określane jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w doktrynie prawa i postępowania administracyjnego jako oczywiste i bezsporne naruszenie przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa.
Sąd podziela zdanie organów obu instancji orzekających w trybie nadzoru, iż badanej w postępowaniu nieważnościowym decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] marca 2006 r. nie można postawić zarzutu wypełnienia którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 156 § 1 kpa.
Uzasadniając swe rozstrzygnięcia z dnia [...] października 2007 r. oraz z dnia [...] października 2007 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie podniósł, iż orzekając w przedmiotowej sprawie związany były oceną prawną wyrażoną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 października 2006 r. sygn. akt II SA/Po 383/06. Wyrokiem tym Sąd, oddalił skargę S. i M. R. na badaną w postępowaniu nieważnościowym decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] marca 2006 r.
Oddalenie skargi przez Sąd oznacza, iż decyzja ta była prawidłowa, wydana została zgodnie z prawem i nie zawiera cech, które mogłyby uzasadniać stwierdzenie jej nieważności. Wskazać należy, iż gdyby decyzja ta obarczona była wadami określonymi w art. 156 § 1 kpa - na co wskazują skarżący - to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu dokonując jej kontroli w sprawie sygn. akt II SA/Po 383/06 z całą pewnością orzekłby o jej nieważności.
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie np. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Podkreślić należy także, iż związanie samego sądu administracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu, oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem - lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (zob. szerzej na ten temat J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s 219 i n.).
Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, zarówno organ I instancji jak i organ II instancji rozstrzygające w trybie nadzoru w pełni zastosowały się do oceny prawnej wyrażonej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 października 2006 r. (sygn. akt II SA/Po 383/06). Organy trafnie podniosły, że w związku z kontrolą jakiej dokonał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu tj. kontrolą zgodności z prawem, decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] marca 2006 r., będąca przedmiotem postępowania nieważnościowego, nie może być ponownie badana, ani przez organ administracji publicznej, ani też przez sąd administracyjny. Oddalenie skargi przez sąd administracyjny na niezgodność decyzji z prawem zamknęło bowiem organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie oceną prawną zawartą w wyroku z dnia 10 października 2006 r. (sygn. akt II SA/Po 383/06) w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego.
Mając powyższe na względzie stwierdzić trzeba, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] marca 2006 r., a decyzjom tego organu z dnia [...] października 2007 r., oraz z dnia [...] października 2007 r. nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.