Uzasadnienie
Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy.
Zgodnie z zrządzeniem z dnia 14 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 19 września 2016 r., wezwał skarżącą na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca nie odebrała ww. wezwania, pomimo dwukrotnego awizowania.
Mając jednak na względzie treść art. 73 p.p.s.a. pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na który pismo to zostało złożone w placówce pocztowej. Niniejsze pismo pozostawało złożone w urzędzie pocztowym w okresie od dnia 22 września 2016 r. do dnia 10 października 2016 r. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu uważa się zatem za skutecznie doręczone.
Po sprawdzeniu w Rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 27 grudnia 2016 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi.
Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność skarżącej, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.
Z tego też względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 3 ppsa.