Uzasadnienie
A. G. ("wnioskodawca") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2017 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania ww. wniosek w związku z nienadesłaniem wypełnionego urzędowego formularza PPF.
Zarządzenie to doręczono wnioskodawcy w dniu [...] listopada 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 32).
Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. (nadanym w dniu [...] grudnia 2017 r.), którego braki formalne uzupełniono pismem z dnia [...] stycznia 2018 r., wnioskodawca wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), od postanowienia referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia jej odpisu tego orzeczenia. Sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.).
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że zarządzenie z dnia [...] listopada 2017 r. zostało doręczone wnioskodawcy w dniu [...] listopada 2017 r. Siedmiodniowy termin na jego wykonanie upłynął w dniu [...] grudnia 2017 r., wnioskodawca wniósł sprzeciw w dniu [...] grudnia 2017 r. (koperta, k. 35), a więc z uchybieniem terminu.
W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 259 § 2 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.