Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 sierpnia 2019 r. A. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 18 września 2019 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi, nadesłania czterech odpisów skargi oraz do wskazania numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi został doręczony skarżącej w dniu 1 października 2019 r. Zatem termin na wykonanie zarządzenia upłynął dnia 8 października 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej "Ppsa") do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Stosownie do treści art. 49 § 1 Ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca przy piśmie z dnia 8 października 2019 r. (data nadania 11 października 2019 r.) uzupełniła braki formalne skargi, jednakże pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz prawidłowego pouczenia o skutkach nieuzupełnienia ich w wyznaczonym terminie, jednakże uczyniła to z uchybieniem terminu, dlatego też skargę należało odrzucić.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 orzekł jak w postanowieniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.