Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 21 listopada 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2125/16

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 21 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki

Sentencja

postanawia:

  1. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Skarżąca M. Ł., reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. P. G., w skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mocą ww. decyzji organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w nakazującej M. Ł. i S. P. dokonanie całkowitej rozbiórki budynku garażowego usytuowanego w narożniku działki nr ew. [...] z obrębu [...] u zbiegu ulic [...] i [...] w [...].

W uzasadnieniu wniosku podano, że decyzja została wydana z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego (art. 6 i 8 k.p.a.), rozstrzygnięcie jest sprzeczne ze stanem faktycznym, wskazano także na dotkliwe konsekwencje decyzji rozbiórkowych, które są często nieodwracalne, wskazano ponadto na duże koszty rozbiórki i ew. odbudowy, które może ponieść strona skarżąca, w razie uwzględnienia skargi, co zdaniem skarżącej doprowadzi do powstania znacznej szkody materialnej po jej stronie oraz doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji bada, czy w sprawie mogą pojawić się przesłanki opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko możliwość pojawienia się tych przesłanek może skutkować zastosowaniem zawnioskowanej instytucji. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Wynika to z konstrukcji normy prawnej cytowanego przepisu.

Skarżąca w uzasadnieniu wniosku wskazała, że decyzja została wydana z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego (art. 6 i 8 k.p.a.), rozstrzygnięcie jest sprzeczne ze stanem faktycznym, wskazano także na dotkliwe konsekwencje decyzji rozbiórkowych, które są często nieodwracalne, wskazano ponadto na duże koszty dla strony skarżącej rozbiórki i ew. odbudowy, w razie uwzględnienia skargi.

Rozpoznając niniejszy wniosek należy wskazać, że pomimo, iż strona skarżąca we wniosku przedstawiła bardzo ogólnikowo argumenty wskazujące na możliwość pojawienia się trudnych do odwrócenia skutków lub pojawienia się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, to z okoliczności sprawy wynika, że wykonanie obowiązku rozebrania przedmiotowego garażu może doprowadzić, w stosunku do skarżącej, do pojawienia się przesłanek określonych w art. 61 ww. ustawy.

Rozbiórka przedmiotowego obiektu narazi stronę przede wszystkim na możliwość pojawienia się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody finansowej, ponieważ rozbiórka przedmiotowego budynku garażowego wiązałaby się ze wyburzeniem murowanych ścian oraz dachu, co mogłoby spowodować zniszczenie materiałów użytych do budowy, które mogłyby się nie nadawać do ewentualnego ponownego wykorzystania. Sama rozbiórka spowodowałaby zatem powstanie kosztów pracy i materiałów, które zwiększyłyby się przy ewentualnym odtworzeniu obiektu. Z tego względu Sąd dokonując oceny w sprawie miał przede wszystkim na uwadze to, iż rozpoznawany wniosek dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie nakazu rozbiórki, stanowiącego jedną z najdalej idących sankcji przewidzianych przepisami prawa budowlanego.

Wykonanie takiej decyzji ze swej istoty rodzi powstanie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Prowadzi bowiem zazwyczaj do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych oraz wiąże się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych. Nadto, ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku, o ile w ogóle jest możliwy, wymaga również poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy. W konsekwencji Sąd uznał, iż wykonanie nakazu rozbiórki w niniejszej sprawie byłoby równoznaczne z zaistnieniem w majątku inwestora znacznej szkody, a to uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi.

Jednocześnie Sąd zauważa, iż pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku przedmiotowej sprawy.

Kierując się powyższą argumentacją Sąd postanowił na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 27 lipca 2017 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.