Uzasadnienie
W dniu 3 marca 2008 r., do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek B. S. i J. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami nadesłanymi w dniu 1 kwietnia 2008 r.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z synem. Utrzymują się z renty chorobowej, dochodu z sezonowej działalności gospodarczej, ponadto syn wnioskodawców uzyskuje z umowy zlecenia 400 zł miesięcznie. Łączny dochód wynosi 1440 zł. Wnioskodawcy wskazali, że B. S. choruje przewlekle, co powoduje konieczność zakupu lekarstw. J. S. również jest osobą schorowaną i z tego tytułu otrzymuje rentę chorobową. Strona wskazała, że nie posiada majątku, zamieszkuje w wynajmowanym mieszkaniu. Do wniosku po wezwaniu strony do jego uzupełnienia strona nadesłała deklaracje PIT za 2007 rok.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawców uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawcy wykazali, że nie są w stanie ponieść tych wydatków. Strona utrzymuje się z renty chorobowej oraz sezonowo prowadzonej działalności gospodarczej, dodatkowo syn wnioskodawców uzyskuje niewysoki dochód z tytułu umowy najmu. Dochody domu obciążone są wydatkami na leki. To powoduje, że zdaniem Sądu, wnioskodawców nie stać na samodzielne ponoszenie kosztów sprawy i opłacenie pełnomocnika, a tym samym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Z uwagi na niesprecyzowanie o ustanowienie jakiego pełnomocnika wnosi strona - alternatywne zakreślenie adwokata lub radcy prawnego - przyznano w tym zakresie pełnomocnika w postaci adwokata z urzędu.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).