Uzasadnienie
J. i M. W. przy skardze z dnia 3 grudnia 2007 r. złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na to, że skarżący pozostają ze sobą we wspólnym gospodarstwie domowym wnioski rozpatrzono łącznie w niniejszym postanowieniu.
We wnioskach skarżący podali, że prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem dochodu jest wynagrodzenie za pracę M. W. w wysokości 2.466,57 zł. J. W. pozostaje wg oświadczenia osobą bezrobotną, dodała, że często choruje na kręgosłup, korzonki i ma silną nerwicę. Na leki wydaje około 150 zł miesięcznie. J. W. posiada dom o pow. 60 m2, 1/8 działki o pow. 0,9 ha, które otrzymała w spadku. Wnioskodawcy dodali, że opał na zimę kosztował ich 1.500 zł. Nie posiadają oszczędności ani majątku. Ponadto zaznaczyli, ze posiadają dwójkę dzieci, które nie pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym. Córka wnioskodawców posiada dwójkę dzieci, które często chorują. Wnioskodawcy zaznaczyli, ze pomagają córce i synowi.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika.
W niniejszej sprawie na obecnym etapie sprawy skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym lub swojej rodziny. Z przepisu tego wynika, iż na stronie ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Wykładnia systemowa prowadzi ponadto do wniosku, że osoba fizyczna powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli posiada jakiekolwiek środki majątkowe. Stosownie bowiem do art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, że z zasady każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia kosztów sądowych.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawcy nie wykazali, że znajdują się w tak trudnej sytuacji materialnej, która uniemożliwiłaby im poniesienie kosztów sądowych, które na obecnym etapie wynoszą 200 zł. wpisu sądowego. Okoliczności podnoszone we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacje wynikające z akt sprawy, nie uzasadniają twierdzenia, że skarżący nie są w stanie wygospodarować środków niezbędnych do pokrycia kosztów postępowania sądowego. Wnioskodawcy pozostają tylko we dwójkę we wspólnym gospodarstwie domowym, posiadają stały dochód, wprawdzie zaznaczyli, że pomagają córce i synowi, ale nie zaznaczono na czym ta pomoc polega. Ponadto należy zaznaczyć, że nadesłane zaświadczenia lekarskie wnuczek wnioskodawców nie mogą być brane pod uwagę, osoby te nie pozostają ze stroną we wspólnym gospodarstwie domowym i fakt ten nie ma wpływu na sytuację majątkową wnioskodawców.
Wobec przyjętego w orzecznictwie poglądu, iż koszty udziału w postępowaniu sądowym należy traktować na równi z innymi bieżącymi wydatkami gospodarstwa domowego, a strona, która chce prowadzić takie postępowanie powinna zabezpieczyć niezbędne na ten cel środki, należy stwierdzić, że J. i M. W. nie spełnili wskazanej przesłanki, a w konsekwencji wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych nie może zostać rozpatrzony pozytywnie.
Mając na względzie całość powyższej argumentacji na podstawie przepisów art. art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy o p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.