Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie w dniu 17 kwietnia 2009 r. skarżący złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym wniosku M. i J. C. wykazali, że posiadają dom o powierzchni 100 m2. Wnioskodawcy utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 3980 zł miesięcznie. Skarżący podnieśli, że ponoszą koszty leczenia w kwocie ok. 500 zł miesięcznie, na ogrzewanie domu w okresie zimowym wydają ok. 1000 zł miesięcznie.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że udzielenie stronie prawa pomocy przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i finansową M. i J. C. uznano, że nie uzasadnia ona przychylenia się do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podkreślenia wymaga, iż instytucja ta została stworzona w celu zapewnienia realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom znajdującym się w trudnej sytuacji majątkowej, nie posiadającym środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, nie można natomiast uznać by taka sytuacja miała miejsce w przypadku skarżących. M. i J. C. uzyskują dochody w wysokości 3980 zł miesięcznie, z których utrzymują się dwie osoby.
Nie można zatem uznać, aby skarżący należeli do osób znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej, nawet jeżeli weźmie się pod uwagę konieczność ponoszenia wydatków na leczenie (ok. 500 zł). Oceny tej nie zmienia też podniesienie przez skarżących, że wydają ok. 1000 zł miesięcznie na ogrzewanie domu, należy bowiem zauważyć, że dotyczy to tylko okresu zimowego. Jednocześnie zauważyć trzeba, iż przy rozważaniu możliwości przyznania stronie prawa pomocy należy zawsze mieć na względzie wysokość wymagalnych kosztów sądowych. W chwili obecnej skarżący nie są zobowiązani do ponoszenia jakichkolwiek kosztów (uiszczony został wpis w wymaganej wysokości), natomiast w przypadku ewentualnego wniesienia przez wnioskodawców skargi kasacyjnej należny byłby wpis w wysokości 250 zł. Pozwala to na przyjęcie, że skarżący uzyskujący dochody w wysokości 3980 zł miesięcznie są w stanie ponieść koszty postępowania, które mogłyby się w niniejszej sprawie pojawić, a ich poniesienie nie uniemożliwi wnioskodawcom zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.
Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.