Uzasadnienie
Skarżący - Z. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 września 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie, czy skarżący wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. [...], czy na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania skarżącego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r., nr [....]- w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skarga dotyczy postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] lipca 2016 r.
W odpowiedzi, skarżący w piśmie z dnia 30 września 2016 r. (karta 9 akt sądowych) oraz w piśmie z dnia 8 grudnia 2016 r. (data wpływu do Sądu – karta 27) wskazał, że skarga wniósł na decyzję Wojewody [....] z dnia [...] maja 2016 r., nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Podał, że powołanie w skardze postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [....] lipca 2016 r. W sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania "jest wynikiem przeoczenia (...)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej: k.p.a., postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. W myśl art. 127 § 1 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji.
Z powyższych przepisów wynika, że dokonywana przez sąd kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero po wyczerpaniu przez stronę środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami. Ograniczenie zakresu kontroli sądu administracyjnego wyłącznie do działalności organu pierwszej instancji oznaczałoby, że sąd nie tyle dokonuje kontroli działalności administracji publicznej, ile wkracza w tok postępowania organów administracji, zastępując niejako w kompetencjach organ drugiej instancji.
Wystąpienie ze skargą do Sądu powinno być poprzedzone nie tylko wniesieniem odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania drugoinstancyjnego, tj. wydaniem rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zasadą jest bowiem, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść na decyzję wydaną przez organ drugiej instancji.
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi skarżący uczynił wskazaną w sentencji decyzję Wojewody [....] z dnia [...] maja 2016 r., nr [....], wydaną na podstawie art. 105, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 k.p.a. i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 290), umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W pouczeniu tej decyzji organ wskazał, że stronie przysługuje prawo wniesienia odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego w W. za pośrednictwem Wojewody [....] w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego rozstrzygnięcia. Z akt sprawy wynika również, że Główny Inspektor Nadzoru Budowalnego postanowieniem z dnia [....] lipca 2016 r., znak: [....], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego od decyzji Wojewody [....] z dnia [....] maja 2016 r., nr [....].
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że skarga wniesiona przez skarżącego na decyzję organu I instancji, tj. decyzję Wojewody [...] z dnia [....] maja 2016 r., nr [....], jest niedopuszczalna z innych przyczyn, co w świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stanowi podstawę do jej odrzucenia.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.