Uzasadnienie
M. F. reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego w osobie adwokata wniosła do Sądu skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r., znak: [...] uchylające postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2016 r. (wstrzymujące wykonanie decyzji Starosty [...] z [...] czerwca 2016 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej W. T. i J. G. pozwolenia na budowę trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących wraz z instalacjami na działkach nr [...] i [...] w miejscowości [...] gm. [...]) i umarzające postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...] z [...] czerwca 2016 r. Nr [...].
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że niewstrzymanie wykonania skutkować może niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków poprzez trwanie w obrocie prawnym decyzji rażąco sprzecznej z prawem, a w konsekwencji wzniesienie obiektów budowlanych sprzecznych z prawem. Prowadzenie i dokończenie robót spowoduje trwałe i nieodwracalne ograniczenie możliwości korzystania przez właścicieli nieruchomości sąsiednich zgodnie z ich przeznaczeniem i ładem przestrzennym ukształtowanym przez MPZP, a nadto pociągać za sobą negatywne skutki faktyczne, jak i prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z ww. przepisu wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego może nastąpić w przypadku wystąpienia ściśle określonych przesłanek, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym wnioskiem takim mogą zostać objęte akty administracyjne wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W tym miejscu wskazania wymaga, że zainicjowane przez skarżącą postępowanie sądowe dotyczy wyłączenie kontroli legalności postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. o uchyleniu postanowienia Wojewody [...] z [...] września 2016 r., i umorzeniu postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...] z [...] czerwca 2016 r. Nr [...], z uwagi na bezprzedmiotowość tego postępowania. A zatem w postępowaniu tym Sąd władny jest ocenić wyłączenie kwestię, czy organ administracyjny zasadnie umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...] z [...] czerwca 2016 r. Nr [...], zainicjowane w związku z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżącą żadnych praw i obowiązków, które nadawałyby się do wykonania. Skarżąca winna mieć na względzie, że przedmiotem wstrzymania z art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być akty lub czynności administracyjne o charakterze materialoprawnym, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, publ. OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie jest aktem o charakterze formalnoprawnym, który jedynie umarza postępowanie administracyjne w sprawie wstrzymania wykonania ww. decyzji. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie nie nakłada na strony postępowania administracyjnego żadnego obowiązku podlegającego wykonaniu – nie posiada atrybutu wykonalności. To w trakcie rozprawy Sąd będzie władny ocenić, czy w związku z ostateczną odmową stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] czerwca 2016 r. Nr [...] (co nastąpiło decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2017 r., znak: [...]), rzeczywiście zaistniała podstawa do umorzenia postępowania (w sprawie wstrzymania decyzji) jako bezprzedmiotowego.
W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa oraz charakteru zaskarżonego postanowienia, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. postanowienia. Zaskarżone postanowienie, które określa granice niniejszej sprawy, nie posiada atrybutu wykonalności. Dlatego Sąd nie mógł wstrzymać wykonania tego postanowienia.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.