Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 grudnia 2008 r. w ramach udzielonego pełnomocnictwa adw. D. M. wniosła w imieniu M. Z., za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ uchylił decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2008 r., Nr [...], odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie to zapadło w granicach prowadzonego postępowania nadzwyczajnego w sprawie wznowienia postępowania.
W dniu 9 grudnia 2008 r. został uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W niniejszej sprawie opłata z tytułu wniesienia skargi jest opłatą stałą i wynosi 200 zł., stosownie do dyspozycji § 2 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm).
Zgodnie bowiem z treścią powołanego wyżej przepisu § 2 ust. 5 Rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł.
Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Przedmiotowa skarga została zatem nienależycie opłacona i jako, że została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika bez jednoczesnego należytego opłacenia, podlega odrzuceniu na podstawie w/w przepisu.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na postawie art. 221 w/w ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 a powołanej ustawy.