Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 22 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 216/12

Uzasadnienie

W dniu 23 stycznia 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo L. D. z dnia [...] złożone osobiście w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w dniu 12 stycznia 2012 r. którego adresatem jest zarówno Prezesa Rady Ministrów, jak również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu lub zaskarżonej czynności, w terminie 7 dni, od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W dniu 13 lutego 20102 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym oświadczył, iż wnosi skargę na działalnie Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie ujawnienia stopnia wykonania (lub też nie wykonania) przez podległe mu organa państwowe aktów normatywnych: tj.

1. 1) Zarządzenia nr 19 Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 7 lipca 2004 r. w przedmiocie V-go Oddziału Muzeum Narodowego,
2. 2) ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o Narodowym Zasobie Archiwalnym i Archiwach (Dz. U. Nr 38 poz. 173).

Skarżący dodał, że zaniechanie przez Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego mecenatu państwa nad spuścizną historyczną spowodowało znaczące braki w muzealiach policyjnych. Ponadto, naruszone zostały przez Komendanta Głównego Policji przepisy ustawy o archiwizowaniu źródeł dokumentacji historycznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż sprawa nie mieści się w określonym w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi katalogu spraw poddanych kontroli sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji, postanowień i innych aktów oraz czynności z zakresu administracji publicznej) organów administracji publicznej według kryterium legalności, tj. zgodności rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy zastosowaniu, których je wydano. Stąd dla oceny dopuszczalności złożonej skargi koniecznym stało się ustalenie czy odpowiada ona wymogom określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Przedmiotem skargi jest działanie Prezesa Rady Ministrów, w przedmiocie udostępnienia skarżącemu informacji publicznej w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej dotyczącej wykonania bądź też nie wykonania przez podległe mu organy państwowe:

1. 1) Zarządzenia nr 19 Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 7 lipca 2004 r. w przedmiocie V-go Oddziału Muzeum Narodowego,
2. 2) ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o Narodowym Zasobie Archiwalnym i Archiwach (Dz. U. Nr 38 poz. 173).

Z treści skargi z dnia 18 lipca 2011 r. wynika, że skarżący kwestionuje nienależyte wykonywanie obowiązków bądź też zaniechanie stosownych działań przez Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, co doprowadziło, zdaniem skarżącego, do znaczących braków w muzealiach policyjnych.

Stosownie do treści art. 227 k.p.a przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Zgodnie jednak z utrwalonym orzecznictwem sądowym sądy administracyjne nie są właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników (vide: postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09). Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) kpa. i stanowią odformalizowany środek obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Dlatego też, skargi takie załatwiane są w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi, a wydane w następstwie rozpoznania takich skarg akty, nie podlegają kontroli sądu administracyjnego (tak NSA w postanowieniu z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 803/09). W postępowaniu tym nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r., sygn. akt III SAB 108/99, publ. LEX nr 48017).

W niniejszej sprawie stwierdzić należy, iż skarga L. D. na działalnie Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie ujawnienia stopnia wykonania (lub też nie wykonania) przez podległe mu organa państwowe wskazanych aktów normatywnych nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się w katalogu czynności i aktów zawartych w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.

Z tego względu, skargę jako niedopuszczalną na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało odrzucić.