Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2008r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał W.M. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu, w pozostałym zaś zakresie wniosek oddalił.
Pismem z dnia 25 stycznia 2008r. wnioskodawczyni wniosła sprzeciw na ww. postanowienie wnosząc o jego uchylenie i całkowite zwolnienie z obowiązku uiszczania opłaty sądowej.
Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2008r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie: jakie ponosi stałe miesięczne wydatki związane z utrzymaniem domu (podatek od nieruchomości, gaz, opłaty za energię, telefon itp.) należało podać ich wysokość, wysokości kwoty pieniężnej jaką wspólnie z mężem przeznacza miesięcznie na leki i leczenie oraz codzienne utrzymanie, oraz czy wnioskodawczyni i jej małżonek uzyskują pomoc ze strony rodziny lub innych osób bądź instytucji, a jeśli tak to w jakiej wysokości lub w formie.
Wnioskodawczyni żądane wyjaśnienia nadesłała przy piśmie z dnia 13 lutego 2008r., które wpłynęły do Sądu w dniu 18 lutego 2008r.
Wskutek wniesienia sprzeciwu postanowienie referendarza sądowego z dnia 16 stycznia 2008r. traci moc i dlatego sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownemu rozpoznaniu.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)
Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, wyd. Zakamycze 2005,
- s. 594).
Instytucja przyznania prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku i nadesłanych wyjaśnieniach wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić radcę prawnego z wyboru.
Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawczyni wspólnie z mężem utrzymują się z dochodów w wysokości 1.822,77 złotych netto miesięcznie. Na kwotę tę składa się emerytura wnioskodawczyni w wysokości 651,87 złotych oraz emerytura męża w wysokości 1.170,90 złotych netto miesięcznie.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podkreśliła, że wspólnie z mężem są osobami schorowanymi.
Skarżąca oświadczyła, że poza budynkiem mieszkalnym z dobudowaną przybudówką nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych.
W piśmie wyjaśniającym z dnia 13 lutego 2008r. skarżąca podała, że wydatki podstawowe jakie ponosi miesięcznie wspólnie z małżonkiem to: leki w wysokości 300,00 złotych, węgiel 300,00 złotych, butle gazową 40,00 złotych, telefon 70,00 złotych, energię 80,00 złotych, wywóz śmieci 25,00 złotych, wywóz nieczystości płynnych 40,00 złotych, wodę 30,00 złotych, opłata za TV 17,00 złotych, żywność dietetyczną 1.000,00 złotych.
Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w opisywanej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.