Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 września 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1331/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. M., E. M. i J. M.na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W uzasadnieniu Sąd podał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 lipca 2014 r. wezwano skarżących do wskazania, czy skarga z dnia 9 czerwca 2014 r. została wniesiona na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr 211[....], czy na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr 210[...] umarzającą postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem J. M. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., czy na obie te decyzje – w terminie 7 dni pod rygorem potraktowania, że skarga została wniesiona jedynie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr 211[...].
Pomimo skutecznego doręczenia odpisu zarządzenia skarżący nie wyjaśnili która decyzja jest przedmiotem ich skargi, zatem uznał, że skarga została wniesiona na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr 211[...].
W dniu 15 września 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) E. M. i J. M. dalej skarżący, wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr 210[...] umarzającą postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem J. M. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...].
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja z dnia [...] maja 2014 r. nr 210[....] została doręczona skarżącemu – J. M. w dniu 2 czerwca 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie, że stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnoszona za pośrednictwem Wojewody [...], w terminie 30 dni od dnia doręczenia.
W dniu 23 września 2014 r. skarga skarżących została przekazana do Wojewody [...] o celem udzielenia odpowiedzi na skargę (KO 208/14).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu ustawowego, trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje zatem data nadania skargi w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądowo-administracyjnym w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać skargę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 października 2010 r. sygn. akt II FSK 1418/10, lex nr 742282, z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, lex nr 505351; z dnia 9 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 779/07, lex nr 485379).
Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr 210[...] zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Decyzja została doręczona wyłącznie J. M. w dniu 2 czerwca 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, a zatem 30 - dniowy termin skutecznego wniesienia skargi upłynął w dniu 2 lipca 2014 r. Oznacza to, że dzień 2 lipca 2014 r. - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie.
Tymczasem, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji skarga została nadana skargę w dniu 15 września 2014 r. na adres tut. Sądu. Następnie w dniu 23 września 2014 r. tut. Sąd przesłał skargę do organu właściwego w sprawie, tj. Wojewody [...]. Zatem, stwierdzić należy, że skarga została wniesiona w dniu 23 września 2014 r. (data przesłania skargi do Wojewody [...]), czyli z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., co czyni skargę spóźnioną.
Zatem skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.
Wskazać także należy, że skarga E. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr: 210[...] podlega odrzuceniu, ze względu na brak legitymacji skargowej.
Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
W ocenie Sądu skarżący – E. M. nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. i nie ma interesu prawnego w złożeniu skargi, rozumianego jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zakończonym aktem lub czynnością. Skarga może zatem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr 210[...] została doręczona tylko J. M. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem J. M. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., bowiem J. M. nie był stroną postępowania w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego.
E. M. nie był stroną postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr 210[...], zatem nie została mu doręczona w/w decyzja. Zauważyć należy, iż z akt administracyjnych sprawy wynika, że po rozpatrzeniu odwołania E. M. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. dla E. M. została wydana odrębna decyzja przez Wojewodę [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], którą zaskarżył do tut. Sądu.
Należy także zaznaczyć, że co do zasady w przypadku stwierdzenia braku legitymacji skargowej wniesiona skarga podlega oddaleniu wyrokiem. Nie dotyczy to jednak sytuacji, kiedy skargę wnosi podmiot, który nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a. (patrz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 227-228).
W konsekwencji uznać należy, że E. M. nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], a zatem skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.