Uzasadnienie
Pismem z 11 października 2010 r. M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na -jak określił- decyzję Marszałka Województwa [...] z [...] września 2008 r. (zamiast z [...] września 2010 r. - błędnie podano w skardze rok) o nr [...], uznającą za bezzasadną jego skargę z 12 sierpnia 2010 r. na przebieg części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy kat. B przeprowadzonego w dniu [...] sierpnia 2010 r. w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...]. Skarżący zawarł w skardze żądanie uchylenia w całości zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa [...] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu pisma procesowego organ wyjaśnił, iż pismem z 8 września 2010 r. poinformował skarżącego o sposobie rozstrzygnięcia sprawy, tj. skargi na przebieg i ocenę egzaminu na prawo jazdy. Pismo to, uznające skargę M. D. z 12 sierpnia 2010 r. za bezzasadną, nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.), ponieważ żaden ustawowy ani też żaden inny przepis nie wskazuje wprost lub implicite, że organ wydaje w tej sprawie decyzję administracyjną. Dlatego też skargę M. D. należy potraktować (jak wskazał organ) na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jako skargę na inne niż decyzje lub postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Jednocześnie organ zauważył, iż zgodnie z art. 52 p.p.s.a. skargę taką skarżący mógł wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie Marszałka do usunięcia naruszenia prawa, a tego w sprawie nie uczynił. Tym samym organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, a z ostrożności procesowej - o jej oddalenie.
Pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 29 marca 2011 r. (do protokołu) zmienił wnioski zawarte w odpowiedzi na skargę w ten sposób, iż wniósł jedynie o odrzucenie skargi podnosząc, że odpowiedź udzielona skarżącemu pismem z 8 września 2010 r. jest czynnością materialno-techniczną wynikającą z art. 237 § 3 k.p.a. i nie jest to czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Rozpoznawana skarga dotyczy pisma Marszałka Województwa [...] z [...] września 2010 r. stanowiącego odpowiedź na skargę M. D. z 12 sierpnia 2010 r. na przebieg części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy.
Z uwagi na przedmiot skargi oraz wniosek organu o jej odrzucenie Sąd uznał, iż przed przystąpieniem do merytorycznego jej rozpoznania należy w pierwszej kolejności rozważyć, czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego.
Rozważając powyższe wskazać trzeba, iż stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określającego właściwość rzeczową sądów administracyjnych, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) (1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Nadto, w myśl § 3 cytowanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Zatem, z przytoczonych regulacji prawnych wynika, iż kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia o charakterze zaskarżalnym oraz inne akty lub czynności podjęte w sprawach indywidualnych. Tym samym w niniejszej sprawie należało ustalić, czy w wyniku skargi złożonej przez M. D. na przebieg cześci praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy organ zobligowany był wydać akt administracyjny lub podjąć czynność, które podlegałyby kognicji sądu.
Dokonując oceny w tym zakresie Sąd wziął pod uwagę przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. Nr 217, poz. 1834 ze zm.). Z art. 112 ust. 1 wskazanej ustawy wynika, iż nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych na prawo jazdy sprawuje marszałek województwa. Sprawując ten nadzór marszałek może w szczególności kontrolować dokumentację i działalność związaną z egzaminowaniem, a także przerwać lub unieważnić egzamin państwowy. Stosownie zaś do § 31 ust. 8 wskazanego rozporządzenia osoba, która przystąpiła do egzaminu państwowego może zgłaszać, za pośrednictwem dyrektora ośrodka egzaminowania do organu nadzoru, skargi i zastrzeżenia co do jego przebiegu i oceny. Na podstawie § 31 ust. 9 omawianego rozporządzenia właściwy organ nadzoru przysyła do dyrektora ośrodka egzaminowania informację o sposobie załatwienia złożonej skargi lub zastrzeżenia.
Dostrzegając powyższe, a także mając na uwadze akta administracyjne sprawy stwierdzić trzeba, iż skarżący występując ze skargą do Marszałka Województwa [...] skorzystał z uprawnienia jakie daje osobie przystępującej do egzaminu państwowego ww. § 31 ust.
8. Skarga M. D. z 12 sierpnia 2010 r. zawierała bowiem zarzuty, zastrzeżenia co do przebiego egzaminu praktycznego na prawo jazdy, a Marszałek Województwa [...] odniósł się do niej w piśmie z [...] września 2010 r., w którym przedstawił swoje stanowisko co do zgłoszonych przez skarżącego uwag powołując się m.in. na wskazany § 31 ust.
8. Pismo Marszałka nie stanowi zatem -w ocenie Sądu- aktu administracyjnego, albowiem przepisy nie przewidują, aby skarga złożona w ww. trybie wymagała załatwienia decyzją, czy postanowieniem. Organ właściwy do załatwienia skargi wniesionej w ww. trybie skargowym, o sposobie jej załatwienia zawiadamia jedynie w drodze zwykłego pisma zainteresowane strony. Wynika to zarówno z ww. przytoczonego § 31 ust. 9 rozporządzenia, jak i art. 237 oraz art. 238 k.p.a. W ocenie Sądu, wskazany przepis § 31 ust. 8 przewiduje bowiem tryb skargowy analogiczny do przewidzianego w art. 227 k.p.a. Tym samym do załatwienia skargi wniesionej w oparciu o ten przepis zastosowanie będą miały przepisy działu VIII k.p.a.
W konsekwencji Sąd uznał, iż skarga M. D. na pismo Marszałka z [...] września 2010 r. informujące o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie powszechnym jest niedopuszczalna.
Zważyć bowiem należy, iż czynności podjęte przez organ na skutek skargi powszechnej (przewidzianej w dziale VIII k.p.a., a z taką skargą w istocie mamy do czynienia w niniejszej sprawie), nie należą do spraw wymienionych w art. 3 p.p.s.a. (w tym w § 2 pkt 4), a żadna odrębna ustawa nie stanowi o możliwości ich zaskarżenia do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy rzeczowo w takich sprawach, tj. nie ma kompetencji do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. W postanowieniu z 25 lutego 2009 r. (sygn. akt II OSK 241/09, lex nr 557044), Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie na powyższe wskazał, tj. stwierdził, iż sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych jakimi są skargi zawarte w dziale VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. W ocenie Sądu, skarga przewidziana w § 31 ust. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów jest zaś tego rodzaju skargą, a to oznacza, iż Sąd nie jest właściwy do kontroli sposobu jej załatwienia (w tym oceny zasadności stanowiska Marszałka przedstawionego w piśmie z [...] września 2010 r.).
Z wymienionych powodów Sąd uznał, iż merytoryczne rozpoznanie skargi nie jest możliwe, a wniosek pełnomocnika organu przedstawiony na rozprawie w dniu 29 marca 2011 r. (o odrzucenie skargi) zasługuje na uwzględnienie.
W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.