Uzasadnienie
W dniu 17 grudnia 2009 r. na formularzu PPF M. G. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżąca w formularzu PPF wskazała, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z mężem i córką. Utrzymują się z dochodu w wysokości 3012,49 zł, na który składają się emerytury wnioskodawczyni i jej męża oraz wynagrodzenie za pracę córki. Wnioskodawczyni posiada dom o pow. 40 m2 z 1900 r. Nie wskazała posiadania innego majątku. Dodała, ze choruje na nadciśnienie tętnicze, choroby kardiologiczne i reumatyczne oraz cukrzycę i nerki. Córka leczona jest z gruźlicy płuc. Do wniosku załączyła kserokopię rachunków za leki i opał.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.
W sprawie zważono, co następuje.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową M. G. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Jest osobą w podeszłym wieku cierpiącą na wiele schorzeń, co powoduje, ze koszty bieżącego utrzymania są wyższe. Fakty te wskazują na to, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji.