Uzasadnienie
W dniu 26 października 2015r. do Sądu wpłynął uzupełniony na formularzu PPF wniosek D. B. w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania złożonego wniosku wezwaniami z dnia 25 listopada 2015r., z dnia 12 stycznia 2016r oraz z dnia 1 lutego 2016r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2170/15 wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy o stosowne oświadczenia.
Wobec nadesłanego przez wnioskodawczynię do sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2170/15 oświadczenia zawartego w piśmie z dnia 8 lutego 2016r., że "rezygnuje z przyznania prawa pomocy" - wezwaniem z dnia 16 lutego 2016r. zwrócono się do wnioskodawczyni z zapytaniem czy cofa wnioski o przyznanie prawa pomocy złożone w sprawach VII SA/Wa 2171-2176/15. Odpowiedzi na powyższe należało udzielić w terminie 7 dni pod rygorem uznania, iż rezygnuje z prawa pomocy wyłącznie w sprawie VII SA/Wa 2170/15.
W odpowiedzi na powyższe wnioskodawczyni w piśmie z dnia 26 lutego 2016r. oświadczyła, że tak jak w piśmie z dnia 8 lutego 2016r. - rezygnuje z pomocy prawnej.
W sprawie zważono, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Zatem to wniosek strony inicjuje postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy i to strona decyduje o tym, czy ubiega się o przyznanie prawa pomocy i w jakim zakresie. Powyższe oznacza, że żadnej czynności w rozpatrywanej materii nie można dokonać z urzędu, tj. bez lub wbrew woli strony wyrażonej w stosownym wniosku.
W niniejszej sprawie skarżąca w piśmie z dnia 26 lutego 2016r. (data wpływu do Sądu 29 lutego 2016r.) zrezygnowała z przyznania prawa pomocy. Nie ulega wątpliwości, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został cofnięty – strona swą wolę w tym zakresie wyraziła w przywołanym wyżej piśmie.
Wskazać należy, iż cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest skuteczne niezależnie od tego, z jakich przyczyn wnioskodawczyni dokonała tej czynności. Wobec powyższego postępowanie zainicjowane przedmiotowym wnioskiem podlega umorzeniu.
Stosownie bowiem do treści art. 249a p.p.s.a, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249 a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.