Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania z wniosku M. O. o umorzenie kwoty 25.000 zł z tytułu opłaty legalizacyjnej określonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2013 r. znak [...], z powodu braku podstaw prawnych do prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiotowym zakresie.
W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia argumentując, że wykonanie postanowienia może spowodować trudne do odwrócenia skutki przez poniesienia szkody, bowiem w przypadku uprawomocnienia się orzeczenia, w sytuacji nieuiszczenia przez skarżącego opłaty w terminie, spowoduje to wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji o rozbiórce obiektu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
Na gruncie niniejszej sprawy podkreślić trzeba, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Takim rozstrzygnięciem nie jest postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia opłaty legalizacyjnej, wydane na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.
Zaskarżone postanowienie ze względu na swój formalny charakter i zakres nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dotyczy wyłącznie kwestii procesowej, a więc nie rodzi żadnych praw, jak również nie nakłada na stronę obowiązków. Nie podlega zatem ochronie tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.