Uzasadnienie
I. B. i C. B. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zaskarżone postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r., znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...], o odmowie wszczęcia postępowania o umorzenie w całości kwoty opłaty legalizacyjnej z powodu braku podstaw prawnych do prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiotowym zakresie.
W tej skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia ze względu na ujemne skutki dotyczące sfer zdrowia i finansowej rodziny oraz osób, które zatrudniają. Wnioskodawcy wskazali, że w ostatnich dwóch latach znacznie zmniejszyły się ich dochody, co w bardzo znacznym stopniu wpływa na ich możliwości finansowe. Ponadto wskazali na brak płynności w regulowaniu przez kontrahentów zobowiązań za wykonane usługi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jak wynika z ww. przepisu wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego może nastąpić w przypadku wystąpienia ściśle określonych przesłanek, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym wnioskiem takim mogą zostać objęte akty administracyjne wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W tym miejscu wskazania wymaga, że zainicjowane przez skarżących postępowanie sądowe dotyczy wyłączenie kontroli legalności postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie umorzenia opłaty legalizacyjnej. A zatem w postępowaniu tym Sąd władny jest ocenić wyłączenie kwestię, czy organy administracyjne zasadnie odmówiły wszczęcia postępowania z przyczyn przedmiotowych. Zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżących żadnych praw i obowiązków, które nadawałyby się do wykonania.
Skarżący winni mieć na względzie, że przedmiotem wstrzymania z art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być akty lub czynności administracyjne o charakterze materialoprawnym, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, publ. OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie jest aktem o charakterze formalnoprawnym, który jedynie utrzymuje w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Oznacz to, że zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji nie nakładają na strony postępowania administracyjnego żadnego obowiązku podlegającego na jego wykonaniu – nie posiadają atrybutu wykonalności.
W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa oraz charakteru zaskarżonego postanowienia, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. postanowienia. Zaskarżone postanowienie, które określa granice niniejszej sprawy, nie posiada atrybutu wykonalności. Dlatego Sąd nie mógł wstrzymać wykonania tego postanowienia.
Z tych wzglądów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.