Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 11 października 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 220/16

Uzasadnienie

I. K. ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...]., zatytułowaną <>".

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że ww. pismo stanowi decyzję administracyjną, natomiast organ pominął jej tytuł, pozorując, że ma ona charakter "niezaskarżalnego listu". Skarżąca przedstawiła także argumentację, wskazującą na fakt, iż ma ona w przedmiotowej sprawie interes prawny.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, wskazując, że skarżąca nie posiada w przedmiotowej sprawie przymiotu strony (art. 28 K.p.a.), a pismo z dnia [...] listopada 2015 r. ma charakter jedynie informacyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r. poz. 718, dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności w nim niewymienionych oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.

W niniejszej sprawie skarżąca skarży pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., którym organ udzielił skarżącej odpowiedzi na pisma, które kierowała do niego w toku postępowania odwoławczego. Pismem tym organ poinformował skarżącą, że sprawa dotycząca decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], nakazującej Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej "[...]" w Warszawie doprowadzenie pomieszczenia znajdującego się na poddaszu w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym, położonym przy ul. [...] w Warszawie, użytkowanego jako lokal mieszkalny nr [...], do stanu poprzedniego, tj. do funkcji pomieszczenia pomocniczego (suszarni), została zakończona decyzją administracyjną, wydaną przez organ drugiej instancji. Jednocześnie organ poinformował skarżącą, że w ww. sprawie administracyjnej nie posiada ona przymiotu strony w rozumieniu art. 28 K.p.a.

W związku z przywołanym wcześniej art. 3 § 2 P.p.s.a. należy stwierdzić, że pismo organu z dnia [...] listopada 2015 r. nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również nie jest pisemną interpretacją przepisów prawa podatkowego, aktem prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, ani aktem nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Pismo to jest pismem organu o charakterze wyłącznie informacyjnym.

Tak określona kognicja sądów administracyjnych nie daje podstawy do dokonania przez Sąd oceny ww. pisma, innymi słowy – kontrola przez sąd administracyjny pism organu nie jest dopuszczalna. Skoro więc zaskarżone pismo nie stanowi aktu z zakresu administracji publicznej, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to z tego względu należało uznać skargę za niedopuszczalną.

Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 orzekł jak w sentencji postanowienia.