Uzasadnienie
P. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. pismem z dnia 22 sierpnia 2012 r. wniosło skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...]. Powyższym postanowieniem organ uchylił w całości postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...], odmawiające wszczęcia, na wniosek W. [...], postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia P. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...]. We wniosku podniesiono, iż uzasadniony on jest olbrzymim rozmiarem strat, jakie skarżący mógłby ponieść w wyniku wykonania zaskarżonego postanowienia. Uznanie bowiem W. za stronę postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, może prowadzić do wstrzymania wykonania tej decyzji bądź jej uchylenia, a w takim wypadku wobec faktu, iż obecnie w oparciu o prawomocną decyzji o pozwoleniu na budowę prowadzone są szeroko zakrojone roboty budowlane, zaistniałaby konieczność ich wstrzymania, wykonania robót zabezpieczających, gdzie skala poniesionych w związku z tym strat mogłaby poważnie zachwiać kondycją finansową inwestora.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
Na gruncie niniejszej sprawy podkreślić trzeba, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie.
Zaskarżone postanowienie ze względu na swój formalny charakter i zakres nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dotyczy wyłącznie kwestii procesowej, a więc nie rodzi żadnych praw, jak również nie nakłada na stronę obowiązków. Nie podlega zatem ochronie tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania. Takim rozstrzygnięciem nie jest również postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wydane na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.