Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Skargą z dnia 30 sierpnia 2017 r. skarżący A. C. i K. C., reprezentowani przez adw. G. Z., zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]") z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "[...]") z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] nakazującą skarżącym doprowadzenie lokalu mieszkalnego o nr 10A w budynku mieszkalnym wielorodzinnym w W. przy ul. D. do stanu poprzedniego, to jest stanu sprzed wykonania robót budowlanych kontrolowanych przez ten organ.
Decyzja organu I instancji wydana została na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej: "Pr. bud.") i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a." sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu m.in. jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego.
Jak słusznie zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny (w postanowieniu z dnia 26 sierpnia 2009 r. sygn. akt I FZ 248/09 i z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08) zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej.
Warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z przyczyn prejudycjalnych jest to, aby postępowanie takie – w tym sądowoadministracyjne - było w toku, a więc było wszczęte i nie zostało zakończone prawomocnym rozstrzygnięciem, jak właśnie w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1688/17 (por. postanowienia: WSA w Krakowie z 22 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 483/10, NSA z 2 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2230/11, WSA w Poznaniu z 5 lutego 2014 r., sygn. akt IV SAB/Po 100/13, WSA w Poznaniu z 5 lutego 2014 r., sygn. akt IV SAB/Po 100/13, NSA z 3 lipca 2014 r., sygn. akt II GSK 1038/13, NSA z 22 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 299/14).
Jak podkreśla się w doktrynie i orzecznictwie, dla sądu kwestią wstępną jest takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tego aktu nie doszło do uchybień formalnych, które mogłyby mieć wpływ na jego treść (por. komentarz do art. 125 p.p.s.a. w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 5, Warszawa 2017, postanowienie NSA z 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 289/14).
Tut. Sądowi z urzędu wiadomo, że wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2018 r., wydanym w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1688/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. C. i K. C. na postanowienie [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] wstrzymujące prowadzenie przez te osoby robót w lokalu mieszkalnym o nr 10A w budynku mieszkalnym wielorodzinnym w W. przy ul. D. i nakładające obowiązek przedstawienia przez nich oceny technicznej wykonanych robót budowlanych w przedmiotowym lokalu wraz z inwentaryzacja wykonanych robót. Wyrok ten nie jest prawomocny.
W ocenie tut. Sądu, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku ww. postępowania w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1688/17, ponieważ od bytu prawnego postanowienia [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] zależy, czy kontrolowaną w niniejszej sprawie decyzją organ II instancji prawidłowo orzekł utrzymując w mocy decyzję [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] nakazującą skarżącym doprowadzenie lokalu mieszkalnego o nr 10A w budynku mieszkalnym wielorodzinnym w W. przy ul. D. do stanu poprzedniego – ergo, czy decyzja organu I instancji była prawidłowa.
Zgodnie bowiem z będącym podstawą orzeczenia [...] art. 51 ust. 1 pkt. 1 Pr. bud. organ nadzoru budowlanego nakazuje decyzją doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia w trybie art. 50 ust. 1 cyt. ustawy – a więc właśnie postanowienia, będącego przedmiotem kontroli sądowej w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1688/17. Dla oceny prawidłowości takiej decyzji niezbędnym jest więc wiedza, czy takie postanowienie ostanie się w obrocie prawnym, czy też nie. Innymi słowy, byt prawny postanowienia wydanego w trybie art. 50 ust. 1 Pr. bud. ma znaczenie dla oceny, czy zaistniały przesłanki z art. 51 ust. 1 pkt. Pr. bud. do wydania przez [...] określonego nakazu skarżącym.
Do czasu uprawomocnienia się wyroku w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1688/17, otwarta jest bowiem kwestia ustawowych przesłanek nakazania skarżącym przywrócenia lokalu do stanu poprzedniego. Nie ulega więc wątpliwości, że dopiero prawomocne zakończenie ww. sprawy umożliwi wydanie rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu - sprawiedliwego i uwzględniającego wszelkie istotne dla sprawy okoliczności. Jest to rzecz również istotna, biorąc pod uwagę wysoką dotkliwość dla skarżących konsekwencji orzeczonego w sprawie niniejszej nakazu przywrócenia stanu poprzedniego lokalu.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.