Uzasadnienie
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 w/w ustawy. Przesłanką tą jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem skargi J. K. i L. K. oraz wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., którą organ uchylił własną decyzję z [...] lipca 2010r. oraz odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2009r., dotyczącej udzielenia C. i B. K. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych mających na celu podział na dwa odrębne lokale użytkowe budynku położonego w L. przy ul. [...].
Wymaga wyjaśnienia, iż zaskarżona decyzja z uwagi na swój charakter nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w cytowanym przepisie art. 61 § 3 ustawy, wniosek o wstrzymanie jej wykonania nie może więc być uwzględniony. Istota zaskarżonej decyzji, odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2009r., polega wyłącznie na stwierdzeniu przez organ braku podstaw do wyeliminowania w nadzwyczajnym trybie ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. Zaskarżona decyzja nie podlega więc realizacji, czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego.
Należy też zauważyć, że J. K. i L. K. nie uzasadnili w żaden sposób wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem to skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, powinien wykazać, że jej wykonanie przed rozpoznaniem skargi może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.