Uzasadnienie
W dniu 27 grudnia 2007r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga I. D., J. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
Powyższą decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007r. stwierdzającą, iż ostateczna decyzja Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2007r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] marca 2006r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą J. i E. C. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce położonej w miejscowości B. przy ul. [...], została wydana z naruszeniem przepisu art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego i nie uchylająca ww. decyzji Wojewody [...], gdyż w wyniku wznowienia mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadającą w swej istocie decyzji dotychczasowej.
W dniu [...] kwietnia 2008r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wprawdzie w treści wniosku skarżący wskazują na postanowienie organu z dnia [...] października 2007r. w sprawie utrzymania w mocy postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007r. Nr [...] odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji Starosty S. o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego to jednak zarówno w tytule wniosku jak i jego zakończeniu wnoszą o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, dlatego wniosek rozpoznano w tym zakresie. Wskazać należy, że na ww. postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007r. skarżący wnieśli skargę do Sądu i została ona zarejestrowana pod sygnaturą akt VII SA/Wa 2248/07.
Skarżący wniosek uzasadniają tym, że zachodzi możliwość wyrządzenia im znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podnieśli, że inwestorzy świadomie wprowadzili w błąd organy, a budynki na ich działce stanowią samowolę budowlaną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaznaczyć należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Analizując, czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że nie dopatrzył się ich zaistnienia. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, str. 166). Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Skutków takich nie wywołuje decyzja utrzymująca w mocy decyzję stwierdzającą, iż ostateczna decyzja o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego wydana została z naruszeniem przepisów i nie uchylająca jej, gdyż w wyniku wznowienia mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
Niebezpieczeństwo wystąpienia negatywnych skutków wykonania zaskarżonego aktu o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy przed rozpoznaniem sprawy przez sąd występuje w sytuacji, w której zaskarżony akt zostanie wykonany, a następnie w wyniku uwzględnienia skargi zostanie uchylony. W przypadku inwestycji budowlanych może prowadzić to do sytuacji, w której inwestycja zostanie zrealizowana w części bądź w całości, a w wyniku rozpoznania sprawy przez Sąd okaże się, że nie były spełnione warunki decydujące o legalności prowadzonych robót budowlanych.
Z reguły jednak sytuacja taka wiąże się z wyrządzeniem znacznej szkody po stronie inwestora lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku bowiem uchylenia zaskarżonej decyzji, konsekwencje obciążają przede wszystkim inwestora nie zaś stronę skarżącą.
Powyższe nie oznacza, że negatywnymi konsekwencjami wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie mogą być dotknięci także inni uczestnicy postępowania.
W niniejszej sprawie uwzględniając interesy wszystkich stron postępowania oraz mając na względzie charakter i zakres zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że wykonanie jej nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy. Z tego względu, wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.