Uzasadnienie
Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 listopada 2016 r. wezwano skarżącą G. T. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt II OZ 36/17 oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 listopada 2016 r. w przedmiocie wpisu sądowego.
Następnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lutego 2017 r. wezwano skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 3 listopada 2016 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie doręczono skarżącej w dniu 22 lutego 2017 r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przypadł więc na dzień 1 marca 2017 r.
Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia 30 marca 2017 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy.
W niniejszej sprawie skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi, zatem skargę należało odrzucić.
Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność skarżącej, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucono skargę G. T.