Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 sierpnia 2012 r. skarżące Towarzystwo wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia (...) lipca 2012 r., znak (...) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 września 2012 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 964/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie.
Postanowieniem z dnia 15 listopada 2012 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu Towarzystwu przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie, po rozpoznaniu sprzeciwu od ww. postanowienia referendarza sądowego, postanowieniem z dnia 11 grudnia 2012 r. odmówiono skarżącemu Towarzystwu przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 3 stycznia 2013 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 28 września 2012 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 8 stycznia 2013 r.
Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przypadł więc na dzień 15 stycznia 2013 r.
Po sprawdzeniu w Rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 22 stycznia 2013 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi, zatem skargę należało odrzucić.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.