Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.), dalej k.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania W. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie przeniesienia na rzecz "[...]" [...] Spółka Jawna [...] ul. [...] decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej D. i J. K. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budowę Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów zlokalizowanej na działce nr geod. [...] położonej w [...] - umorzył postępowanie odwoławcze.
Organ wskazał, że decyzja z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie przeniesienia decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych została wydana w oparciu o art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. W art. 40 ust. 3 tej ustawy określono krąg podmiotów, którym w postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę lub udzielenia zgody na wznowienie robót budowlanych przysługuje przymiot strony. Jak wynika bezpośrednio z treści ww. przepisu stronami w ww. postępowaniach są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji.
Odwołujący się, W. S. nie jest podmiotem o którym mowa w przywołanym przepisie art. 40 ust. 3 Prawa budowlanego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. wniósł W. S.. Nie zgadzał się z zaskarżoną decyzją. Stwierdził, że w okolicznościach prowadzonego postępowania posiada interes prawny nie tylko w postępowaniu zasadniczym, lecz w każdym postępowaniu wpadkowym, które jest częścią składową całości postępowania administracyjnego. Uznał, że w sprawie powinien mieć zastosowanie przepis art. 28 k.p.a. z uwagi na treść art. 28 ust. 2 w zw. z art 40 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego.
Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej przepis art. 28 k.p.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem wzruszenie aktu administracyjnego może nastąpić w przypadku, gdy kontrola wykaże, że narusza on przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. wydana na skutek odwołania skarżącego. Decyzją tą [...] WINB umorzył postępowanie odwoławcze, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Tym samym należy zaznaczyć, iż z uwagi na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia organu odwoławczego, kontroli Sądu podlegała wyłącznie ocena, czy organ odwoławczy prawidłowo odmówił skarżącemu przymiotu strony, a w konsekwencji, czy prawidłowo orzekł w oparciu o ww. przepis art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.
Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie od decyzji organu I instancji przysługuje wyłącznie stronie postępowania. A zatem w przypadku, gdy do organu odwoławczego wpływa odwołanie, to organ ten, przed wydaniem decyzji merytorycznej w sprawie, dokonuje sprawdzenia pod względem formalnoprawnym, czy odwołanie jest wniesione prawidłowo, w tym czy pochodzi od strony postępowania. Jeżeli organ ustali, że osoba, która wniosła odwołanie nie jest stroną postępowania obowiązany jest na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. umorzyć postępowanie odwoławcze.
Taki też powód wydania decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze został wskazany przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zaskarżonej decyzji. Organ ten uznał bowiem, iż odwołujący się nie jest stroną w sprawie.
Dokonując oceny sprawy w takim zakresie przypomnieć należy, iż skarżący wniósł odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., którą organ przeniósł na inny podmiot własną decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie.
Bezspornym w sprawie jest, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przyznał skarżącemu status strony w prowadzonym postępowaniu doręczając mu decyzję. Z okoliczności tej nie wynika jednak obowiązek po stronie organu odwoławczego uznania skarżącego za stronę tego postępowania. Stanowisko organu odwoławczego przedstawione w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe.
Na gruncie niniejszej sprawy podkreślić należy, iż do postępowania o przeniesienie pozwolenia na budowę na rzecz innego podmiotu nie ma zastosowania art. 28 k.p.a., określający strony w postępowaniu administracyjnym. Art. 40 ust. 3 Prawa budowlanego bowiem określa jednoznacznie, że stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę lub o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych są jedynie podmioty, między którymi może być dokonane przeniesienie tych pozwoleń. Zmiana inwestora w trybie art. 40 Prawa budowlanego nie jest środkiem, który mógłby prowadzić do ponownej oceny bądź wzruszenia pozwolenia na budowę. Należy podzielić opinię organu, że bezpośrednie zainteresowanie rozstrzygnięciem przez skarżącego świadczy o interesie faktycznym a nie interesie prawnym.
Organ trafnie więc przyjął, iż W. S. nie jest stroną postępowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ zmiana inwestora nie narusza prawem chronionych interesów właściciela sąsiedniej działki. Prawa te mogłyby być ewentualnie naruszone realizowaną budową, nie zaś tym, że inwestorem tej budowy będzie inny podmiot na rzecz którego zostały przeniesione uprawnienia.
Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd zauważa, że ustawa Prawo budowlane w określonych przepisach wskazując na przedmiot sprawy ściśle określa podmioty, które są stronami postępowania wskazanego w danym przepisie. I tak art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego dotyczy spraw, których przedmiotem jest pozwolenie na budowę, natomiast artykuł 40 ust. 3 tej ustawy, będący podstawą wydania kwestionowanej decyzji organu I instancji, wskazuje kto jest stroną w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę lub o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych.
Reasumując, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo uznał, iż z uwagi na to, że odwołanie nie pochodzi od strony, sprawa wymaga załatwienia w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.
W tej sytuacji, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.