Uzasadnienie
W dniu 2 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S.S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r., znak: [...] wraz z wnioskiem o jej wstrzymanie. Decyzją tą organ uchylił własną decyzję z dnia [...] września 2009 r., znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r., nr [....] i stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r., nr [...].
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący uzasadnił szkodą, jaką mógłby ponieść w wyniku realizacji zamierzenia budowlanego K. i T.O. w szczególności zaś możliwości zwiększenia zagrożenia pożarowego obiektów skarżącego, które są legalnie posadowione przy granicy działki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zaznaczyć należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, str. 166). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Należy wskazać, że podjęta w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego uchylająca własną decyzję i stwierdzająca nieważność Wojewody [....] z dnia [...] czerwca, nr [...] nie podlega wstrzymaniu wykonania, gdyż nie nadaje się do przymusowego wykonania w drodze egzekucji administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2007 r. sygn. akt II OZ 75/07).
Mając na względzie charakter i zakres zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu a tym samym nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tego względu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.