Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] września 2006r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołań J. K. i Z. D., uchylił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] nakazującą Z. i Z. D. dokonanie do dnia [...] lipca 2006r. przeróbki koniecznej do doprowadzenia obiektu myjni samochodowej, usytuowanej na działce o nr ewid. [...] przy ulicy [...] w [...] do stanu zgodnego z wymogami określonymi w pozwoleniu na budowę poprzez likwidację kratki ściekowej wykonanej w odległości 0,23m od linii wrót wjazdowych poza ww. myjnią i umorzył postępowanie administracyjne w tej sprawie.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż z ustaleń organu I instancji wynikało, że obiekt myjni samochodowej zrealizowano w oparciu o decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] maja 2000r. zezwalająca na jego budowę według zamiennego projektu zagospodarowania działki. Budowa myjni została zakończona zgodnie z zawiadomieniem złożonym w Starostwie Powiatowym w [...] w dniu [...] września 2000r. W ocenie organu odwoławczego z powodu zakończenia procesu inwestycyjnego nie jest możliwe prowadzenie postępowania w trybie art. 51 Prawa budowlanego. Może być natomiast prowadzone postępowanie w ramach nadzoru budowlanego sprawdzające prawidłowość użytkowania obiektu oraz spełniania przez niego odpowiednich warunków technicznych.
Wobec tego prowadzenie postępowania w stosunku do kratki ściekowej, jak i utwardzenia terenu w kontekście ich zgodności z zatwierdzonym projektem budowlanym, wobec prawidłowego zakończenia budowy jest bezprzedmiotowe. Z ustaleń organu wynikało, iż przedmiotowa kratka ściekowa została wykonana w 2004r., jest ona urządzeniem budowlanym i jako takie dla swojej budowy n/e wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Odniesienie tej inwestycji do projektu budowlanego jest nieuprawnione.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożył J. K..
Wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podkreślił, iż inwestorzy w celu utrzymania dotychczasowej przepustowości wybudowali nieckę betonową (stanowisko zewnętrzne do mycia samochodów) i jeszcze większą niż poprzednio kratkę ściekową.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna.
Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).
Jak wynika z akt sprawy postępowanie w sprawie zostało wszczęte z wniosku J. K., w którym wnosił on o sprawdzenie terenu myjni należącej do Z. i Z. D. Wskazał, iż inwestor w nowy sposób wyprofilował teren przed myjnią i powstała niecka do zbierania wody z terenu na którym myte są samochody. Po wszczęciu postępowania organ I instancji ustalił, iż przed myjnią została na nowo utwardzona powierzchnia terenu przed myjnią oraz została wykonana nowa kratka ściekowa w innym miejscu niż przewidywał to projekt budowlany. Potwierdziły się zatem w części zarzuty skarżącego, iż na terenie sąsiedniej posesji prowadzone były prace budowlane. Organ I instancji decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. uznał, iż przedmiotem postępowania przed organami nadzoru budowlanego może być jedynie wykonana kratka ściekowa. Z treści uzasadnienia wynika, iż przedmiotem jego oceny były również wykonane przez inwestorów prace budowlane dotyczące utwardzenia placu. W tej części organ uznał, iż brak jest podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego i nie wydał orzeczenia w tym przedmiocie.
Organ odwoławczy, uznając za własne ustalenia faktyczne poczynione przez organ i instancji, uznał jednakże, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe.
Sąd po rozpoznaniu sprawy nie podziela tego stanowiska.
Przepis art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego określa, że decyzję o umorzeniu postępowania organ administracji publicznej wydaje gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. O bezprzedmiotowości postępowania można mówić wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Oznacza to, iż stan faktyczny i prawny są tego rodzaju, iż zbędne jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. Należy przy tym brać pod uwagę okoliczności podnoszone zarówno przez stronę jak i przez organ z urzędu. Nie znajduje uzasadnienia w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie w której strony są zainteresowane wynikiem merytorycznym.
Nie można również w ten sposób także załatwiać sprawy wówczas, gdy okoliczności faktyczne i prawne podnoszone przez sam organ wymagają przeprowadzenia w sposób zupełny i wyczerpujący postępowania administracyjnego. Przedmiotem rozstrzygnięcia w decyzjach obu instancji były zagadnienia związane z merytorycznym załatwieniem sprawy. Niewątpliwe a sprawie istnieje przedmiot postępowania
- - wykonana kratka ściekowa. Zadaniem organu w takiej sytuacji winno być zakwalifikowanie wykonanych prac zgodnie z prawem budowlanym i ewentualna odmowa podjęcia czynności w sprawie z uwagi na to, iż budowa lub przebudowa urządzenia budowlanego nie wymaga ingerencji organów nadzoru budowlanego. W tym postępowaniu organ odwoławczy winien również ocenić prawidłowość decyzji organu I instancji, a szczególności możliwości nakazania doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z projektem budowlanym w sytuacji gdy obiekt został oddany do użytkowania, a wykonane roboty budowlane nastąpiły po dacie oddania go do użytku.
W świetle powyższego należało sprawę zakończyć wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę merytorycznie. Nawet jeżeli organ uznał bezzasadność żądania strony, to powinien był to wykazać w decyzji załatwiającej merytorycznie sprawę co do jej istoty, a nie umarzać postępowanie. Umorzenie postępowania w takiej sytuacji powoduje uchylanie się organu od merytorycznego załatwienia sprawy.
Zaskarżona decyzja wydana została zatem z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 105 § 1 k.p.a.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Ponadto na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w pkt II wyroku.