Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek J. P. o zmianę postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2010 r.
W dniu 29 kwietnia 2010 r. (data nadania w UP) wpłynęło do Sądu zażalenie J. P. na w/w postanowienie Sądu z dnia 15 kwietnia 2010 r.
W uzasadnieniu strona wskazała, że "jako bezrobotny od 9-u miesięcy otrzymuję zasiłek w kwocie nie 690 zł ale 603 zł netto. Jak przyznał Urząd Pracy w [...] otrzymałem 12-to miesięczny zasiłek, ponieważ ja osobiście jak i Urząd Pracy nie jest w stanie zapewnić zatrudnienia osobie w wieku 60-u lat. (...) Dochody mojej żony [...] z etatu wynoszą nie 2400 zł ale 1650 zł netto miesięcznie. (...) Sumowanie kwot brutto jest niewłaściwe i stwarza przekłamaną rzeczywistość materialną mojej rodziny. Nie pracująca - studiująca córka [...] również stanowi istotne obciążenie budżetu domowego kwota 1600 zł./semestr". Podniósł ponadto, że otrzymał upomnienie o nieopłacony czynsz w kwocie 1041 zł za mieszkalnie kwaterunkowe, zauważył także, że nie jest w stanie opłacić kwoty 1600 zł. za tegoroczny semestr córki, z uwagi na trudności materialne i koszty utrzymania rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Natomiast zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w/w ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Przy czym podkreślić należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wniosek.
Wskazać należy, że w zażaleniu wnioskodawca wskazał na nowe okoliczności sprawy, które należy wziąć pod uwagę przy rozpatrywaniu sprawy o przyznania prawa pomocy, a które mają wpływ na uchylenie postanowienia Sądu z dnia 15 kwietnia 2010r. Wnioskodawca podał mianowicie, że "jako bezrobotny od 9-u miesięcy otrzymuję zasiłek w kwocie nie 690 zł ale 603 zł netto. (...) Dochody mojej żony [...] z etatu wynoszą nie 2400 zł ale 1650 zł netto miesięcznie". Podniósł ponadto, że otrzymał upomnienie o nieopłacony czynsz w kwocie 1041 zł za mieszkalnie kwaterunkowe, zauważył także, że nie jest w stanie opłacić kwoty 1600 zł za tegoroczny semestr córki, z uwagi na trudności materialne i koszty utrzymania rodziny.
Uznając więc zażalenie skarżącego za oczywiście uzasadnione, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 15 kwietnia 2010 r. oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w/w ustawy, przyznał J. P. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych.