Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] września 2010 r, działając na podstawie art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej "k.p.a."), Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że zażalenie Dyrektora Okręgowego Urzędu [...] (zwanego dalej: skarżącym) na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] przekazujące w trybie art. 65 § 1 Kpa skarżącemu zgodnie z właściwością wniosek Stowarzyszenia [...] z dnia [...].05.2010 r, znak: [...] dotyczący złego stanu technicznego sztolni "[...] " z wylotem w Z., odwadniającej wyrobiska pogórnicze, zasilanej wodą ze źródła w szybie "[...]" i opadami atmosferycznymi, na terenie powiatu tarnogórskiego zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 141 § 2 K.p.a.
Uzasadniając swoje stanowisko Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że zgodnie z zwrotnym potwierdzeniem odbioru, postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].08.2010 r, nr [...] znak: [...] zostało doręczone Skarżącemu w dniu 10.08.2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru). Termin do złożenia zażalenia upłynął z dniem 17.08.2010 r., tymczasem zażalenie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 20.08.2010 r. - to jest z 3 - dniowym uchybieniem terminu do jego wniesienia, ściśle określonym przepisem art. 141 § 2 Kpa.
Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący, który pismem z 25 października 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczne w administracyjnym toku instancji postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Występując o uchylenie zaskarżonego postanowienia, skarżący postawił zarzuty naruszenia art. art. 57 § 5 pkt.2 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego przy stwierdzaniu daty wniesienia zażalenia.
Skarżący podniósł, że termin do wniesienia zażalenia nie został przekroczony, gdyż zostało ono wniesione przez skarżącego w dniu 17 sierpnia 2010r., a nie jak stwierdził organ -w dniu 20 sierpnia 2010r.
Odpowiadając na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek z innych przyczyn niż to strona skarżąca podniosła w skardze.
VII SA/Wa 2279/10
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają, zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowienia) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się, więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie stwierdzające na podstawie art. 134 w zawiązku z art. 144 k.p.a. wniesienie zażalenia skarżącego na postanowienie wydane w trybie art. 65 § 1 k.p.a. z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 141 § 2 K.p.a.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego błędnie jednak uznał skarżącego za stronę postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. i z tej przyczyny nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia zażalenia.
Stan faktyczny sprawy jest bezsporny, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał skarżącemu w trybie art, 65 § 1 k.p.a. pismo innego podmiotu zawierające wniosek dotyczący złego stanu technicznego sztolni "[...] " z wylotem w Z.,
Z dyspozycji art. 134 k.p.a. wynika, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Zgodnie natomiast z dyspozycjami art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Podkreślenia wymaga przy tym, że zażalenie na postanowienie wydane w trybie art. 65 § 1 k.p.a. wnieść może jedynie podmiot, który był nadawcą pisma, a nie organ, któremu pismo to zostało przekazane. Skarżący nie posiada, zatem w niniejszej sprawie przymiotu strony postępowania odwoławczego, na podstawie art. 28 k.p.a. {zob. postanowienie
VII SA/Wa 2279/10
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 kwietnia 2005 r., VII SA/Wa 585/04, LEX nr 169358). Dodać należy, że z art. 65 § 1 k.p.a. wynika, że "podanie", o którym mowa w tym przepisie (a nie sprawa), przekazywane jest "organowi właściwemu", którym może być każdy organ, o którym mowa w art. 5 § 2 pkt 3 - 6 k.p.a., a nie tylko organ administracji publicznej (art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a.).
Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, wskazując na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 sierpnia 2005 r. (II OW 34/05, ONSAiWSA 2006/2/40), stwierdza, iż organ, któremu w trybie art. 65 § 1 k.p.a. zostało przekazane podanie, jest związany treścią postanowienia (art. 110 w związku z art. 126 k.p.a.). Obalenie mocy wiążącej takiego postanowienia może nastąpić jedynie w drodze sporu kompetencyjnego (na zasadach wynikających z art. 22 k.p.a.) lub w trybach nadzwyczajnych.
W niniejszej sprawie, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego bezpodstawnie uznał, iż skarżący posiadał przymiot strony legitymowanej do wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 65 § 1 k.p.a. Z akt sprawy nie wynika przy tym, iż skarżący zainicjował postępowanie przewidziane w przepisach art. 22 k.p.a..
W świetle przedstawionych wyżej rozważań, Sąd uznał za niezasadne rozstrzyganie czy zażalenie było wniesione w terminie, skoro zażalenie było niedopuszczalne z przyczyny wyżej przytoczonej i z tej przyczyny, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 170 ze zm.) orzekł jak w sentencji.