Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 9 listopada 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2286/15

Uzasadnienie

J.O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] nakazujące wstrzymania J.O. użytkowania budynku warsztatu napraw blacharsko-lakierniczych samochodów zlokalizowanego na działce ewidencyjnej nr [...] przy ulicy [...] w miejscowości [...], gm [...]. Oraz nakładające na J.O. obowiązek przedłożenia dokumentów określonych w art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

Zaskarżone postanowienie jak wynika z jego treści podjęte zostało na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 1 w związku z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność, dotyczy ona rozstrzygnięcia nieobjętego zakresem właściwości sądów administracyjnych.

Kontrola legalności sprawowana jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647). Zakres kognicji sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.).

Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 tej ostatniej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Niniejsza skarga wniesiona została na postanowienie, od którego nie przysługuje zażalenie, co wynika z treści przepisu będącego jego podstawą prawną - art. 71a ustawy Prawo budowlane. Postanowienie to wydane jest w ramach postępowania administracyjnego przez właściwy organ, którym jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, stosownie do treści art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Postanowienie, na które nie służy zażalenie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie, jak przewiduje to art. 142 k.p.a. W niniejszym przypadku byłaby to decyzja, o której mowa w art. 71a ust. 4 ustawy Prawo budowlane.

Postanowienie wstrzymujące użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części oraz nakładające obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane jest postanowieniem, o którym mowa w art. 123 k.p.a.: nie rozstrzyga sprawy co do istoty, jest wydawane w toku postępowania legalizacyjnego, mającego na celu doprowadzenie do zgodności z prawem samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.

W konsekwencji przedstawionych rozważań należy stwierdzić, że na postanowienie wydane na podstawie art. 71a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, niekończące postępowania i nierozstrzygające sprawy co do istoty, nie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 22 września 2015 r. w sprawie II SA/Gd 535/15; publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawy niniejszą skargę odrzucił.