Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 26 lutego 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2318/20

Uzasadnienie

B. W. ("skarżący") pismem z 17 listopada 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zaniechanie działania Prezesa Rady Ministrów ze względu na brak ustawy niezbędnej do stosowania art. 101 ust. 2 i art. 129 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. 78.483) wnosząc o stwierdzenie, że Rada Ministrów uchybiła zobowiązaniom ciążącym na mocy art. 236 ust. 1 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że żądanie skarżącego nie jest związane z żadną decyzją, postanowieniem lub innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej i wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.’) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art. 3 § 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Art. 4 ww. ustawy stanowi, że sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Treść pisma skarżącego wskazuje, że przedmiotem skargi jest zaniechanie działania Prezesa Rady Ministrów ze względu na brak ustawy niezbędnej do stosowania art. 101 ust. 2 i art. 129 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. 78.483) wnosząc o stwierdzenie, że Rada Ministrów uchybiła zobowiązaniom ciążącym na mocy art. 236 ust. 1 Konstytucji RP.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ administracji publicznej nie wydał w odniesieniu do skarżącego żadnego aktu, który podlegałby kontroli sądowoadministracyjnej. Organ ten, nie prowadził także postępowania ww. przedmiocie, które podlega kognicji sądów administracyjnych w zakresie badania bezczynności czy przewlekłości prowadzonego postępowania.

Jak wynika z akt sprawy wniesiona skarga nie jest bowiem objęta kognicją sądu administracyjnego. W związku z powyższym wywodzona przez skarżącego skarga na zaniechanie działania organu Prezesa Rady Ministrów nie dotyczy żadnej z prawnych form działania administracji publicznej, co do której dopuszczalne jest wniesienie skargi, a kognicja sądu administracyjnego nie wynika w przedmiotowej sprawie także z przepisów szczególnych, co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.