Uzasadnienie
P. S. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...], utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2010 r., znak: [...], odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 r., znak: [...].
Opisana wyżej decyzja doręczona została mu w dniu [...] listopada 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Skarga została natomiast wniesiona w dniu [...] grudnia 2010 r. do Prokuratora Generalnego (koperta k. 37). Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. skarga została przekazana do organu – Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Przesyłka skierowana do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęła do organu w dniu [...] stycznia 2011 r.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działalność lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Ponieważ w niniejszej sprawie skarga wniesiona została do Prokuratora Generalnego, za datę wniesienia skargi uznać należy dzień, w którym została ona przesłana przez Prokuratora do organu.
Z uwagi na brak dowodu nadania skargi przez Prokuratora Generalnego należy przyjąć datę nadania pisma najbardziej korzystną dla skarżącego to jest datę jego sporządzenia – [...] stycznia 2011 r.
Oceniając zatem kwestię zachowania terminu do wniesienia skargi, nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a.; zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa w omawianej sytuacji za datę nadania pisma należy przyjąć datę przesłania go przez organ niewłaściwy organowi właściwemu. Art. 65 k.p.a. nie ma bowiem zastosowania do czynności w postępowaniu sądowym, lecz do czynności w postępowaniu administracyjnym.
Mając powyższe względy na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 85 p.p.s.a.