Uzasadnienie
D. W., J. W., M. W. i M. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia.
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2329/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę – zaskarżony akt nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Postanowienie to doręczono ww. skarżącym w dniu 29 listopada 2016 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 17-20).
Następnie, w dniu 5 grudnia 2016 r. (data nadania), a więc z zachowaniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia, skargę kasacyjną pismem z dnia 3 grudnia 2016 r., osobiście, wnieśli D. W. i M. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., dalej: "P.p.s.a") wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz spełnienie wymogów formalnych.
Z art. 175 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacko-radcowski), z zastrzeżeniem § 2 i § 3.
W niniejszej sprawie, skarżący sporządzili skargę kasacyjną osobiście, mimo pouczenia o ww. wymogach. Oznacza to, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna ze względu na niespełnienie wymogów, nałożonych art. 175 P.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.