Uzasadnienie
L. C. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi złożył na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Z treści wniosku wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostaje żona. Skarżący posiada mieszkanie spółdzielcze własnościowe o powierzchni 44,5 m2 nabyte wspólnie z żoną oraz mieszkanie o powierzchni 29,88 m2 (pochodzące z darowizny), w którym mieszka córka skarżącego z mężem i dziećmi. L. C. oświadczył, że utrzymuje się z żoną z emerytur w łącznej wysokości 4157 złotych brutto miesięcznie. Skarżący wskazał też, że udziela pomocy finansowej córce i jej rodzinie.
Do wniosku dołączono oświadczenie złożone przez córkę skarżącego, z którego wynika, że otrzymuje ona od rodziców każdego miesiąca 700 zł, które są jej niezbędne na utrzymanie rodziny. Ponadto L. C. wraz z żoną ponoszą cały ciężar comiesięcznych opłat związanych z utrzymaniem mieszkania, w którym zamieszkuje córka, które średnio wynoszą 380 zł.
Pismem z dnia 2 listopada 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez podanie wysokości miesięcznych wydatków związanych z codziennym utrzymaniem oraz przeznaczanych na utrzymanie mieszkania, nadesłanie wyciągów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy, nadesłanie kserokopii decyzji o waloryzacji emerytury skarżącego i jego żony. Skarżący nadesłał żądane dokumenty przy piśmie z 13 listopada 2012 r.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę sytuację finansową L. C. uznano, że uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, skarżący nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z uzyskiwanych dochodów. Brak jest natomiast podstaw do zwolnienia wnioskodawcy z kosztów sądowych.
Jak wynika z nadesłanych przy piśmie z 13 listopada 2012 r. dokumentów, skarżący wraz z żoną uzyskują emerytury w łącznej wysokości 3487 zł netto miesięcznie. L. C. ponosi opłaty związane z utrzymaniem mieszkania użytkowanego przez córkę, które wynoszą ok. 380 zł miesięcznie. Z nadesłanych dokumentów wynika ponadto, że opłaty związane z utrzymaniem mieszkania, w którym mieszka skarżący z żoną wynoszą ok. 415 zł miesięcznie. Skarżący przeznacza również 700 zł miesięcznie na pomoc w utrzymaniu córki i jej rodziny. A zatem stałe comiesięczne wydatki L. C. wynoszą ok. 1495 zł, dochody skarżącego i jego żony wynoszą natomiast 3487 zł netto. Na własne utrzymanie pozostaje zatem skarżącemu i jego żonie kwota ok. 1992 złotych.
Zauważyć ponadto trzeba, że wpis od skargi w niniejszej sprawie należny jest w wysokości 200 zł, wysokość innych wpisów, które mogłyby się w tej sprawie pojawić w związku z ewentualnym wnoszeniem przez stronę środków odwoławczych od wydawanych w niej orzeczeń wynosiłaby 100 zł. Pozwala to na przyjęcie, iż L. C. jest w stanie zgromadzić środki na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Jednocześnie uznano, że uzyskiwane dochody nie pozwalają skarżącemu na poniesienie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).