Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r., po zapoznaniu się z odwołaniem M. R. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. nr [...] z dnia [...] września 2000 r. nakazującej rozbiórkę altany w P. wybudowanej bez wymaganego zgłoszenia właściwemu organowi, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu organ wskazał, że pierwszą czynnością jaką podejmuje organ odwoławczy jest kontrola dopuszczalności odwołania. Termin 14-dniowy dla odwołania strony od decyzji doręczonej dnia 28 września 2000 r. upłynął z dniem 12 października 2000 r. Odwołanie nadane zostało w dniu 20 października 2000 r., a więc z przekroczeniem terminu, a ponieważ nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu i termin nie został przywrócony, należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co powoduje jego bezskuteczność.
Skargę sądową na powyższe postanowienie wniósł zainteresowany, domagając się jego uchylenia i zarzucając naruszenie art. 7, 8, 9 i 58 § 2 kpa, poprzez zaniechanie wyjaśnienia rzeczywistej treści pisma z dnia 19 października 2000 r., a zwłaszcza nierozpoznanie zawartego w nim wniosku o przywrócenie terminu.
Zdaniem skarżącego, sformułowanie "uprzejmie proszę o szczegółowe wyjaśnienie tej sprawy – zwłoka w piśmie nastąpiła z powodu mojej służbowej podróży zagranicznej" było prośbą o przywrócenie terminu z uprawdopodobnieniem niezawinionego uchybienia terminowi, a jeżeli organ miał wątpliwości, winien zwrócić się do skarżącego o wyjaśnienie.
Zaniechanie obowiązku organu wyjaśnienia treści pisma spowodowało zamknięcie skarżącemu drogi do ponownego rozpoznania sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z zapisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, nie orzekając o istocie sprawy. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Stosownie do zasady prawdy obiektywnej i tzw. słusznego interesu obywatela organ, organ administracji podejmuje wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (art. 7 kpa). Organ administracji publicznej obowiązany jest prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów państwa (art. 8 kpa).
W przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne związane z odwołaniem zainteresowanego od decyzji organu I instancji wydanej w dniu [...] listopada 2000 r. trwało 6 lat, bowiem postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania zapadło dopiero [...] listopada 2006 r.
W swoim odwołaniu skarżący wnosił o szczegółowe wyjaśnienie sprawy i wskazał, że zwłoka we wniesieniu odwołania nastąpiła z powodu służbowego pobytu zagranicą, co stanowiło uprawdopodobnienie przyczyny uchybienia.
Jak słusznie podniesiono w skardze sądowej, o ile organ miał wątpliwości, czy w odwołaniu zawarty jest, poprzez powyższe sformułowanie, wniosek o przywrócenie terminu, winien był zwrócić się do zainteresowanego o wyjaśnienie, jakie w istocie żądanie zgłosił.
W myśl orzecznictwa sądowoadministracyjnego, pismo w którym skarżący wskazuje okoliczności mające świadczyć, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nie nastąpiło z jego winy, powinno być rozpoznane jako wniosek o przewrócenie terminu (vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2000 r. III RN 206/99), co należy odnieść do niniejszego przypadku postępowania administracyjnego. Zaniechanie przez organ wyjaśnienia jakie żądanie zgłosił zainteresowany powodowało zamknięcie drogi do ponownego rozpatrzenia sprawy i stanowiło o naruszeniu art. 7 i 8 kpa.
Należy tu również zwrócić uwagę na naruszenie art. 134 kpa, na podstawie którego wydane zostało zaskarżone postanowienie, bowiem organ przed jego wydaniem nie wyjaśnił stanu faktycznego. Nadto o ile organ przyjął ostateczność decyzji I instancyjnej, to w odniesieniu do pisma strony z dnia 19 października 2000 r. powinien był rozważyć środki przewidziane w art. 235 kpa.
Powyższe uchybienia w toku postępowania administracyjnego mogły mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, co jest podstawą uchylenia przez Sąd zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Rozpoznając sprawę ponownie organ – stosując się do zasad postępowania wskazanych wyżej – wyda rozstrzygniecie odnośnie odwołania zainteresowanego z dnia 19 października 2000 r.
Przy orzekaniu zastosowano art. 152 ww. ustawy.