Uzasadnienie
Strona skarżąca – K. H. – R. oraz J. H. – B. pismem z dnia [...] grudnia 2016 r., wniosły za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie nieuznania zarzutów wniesionych w związku z wszczęciem postępowania egzekucyjnego.
Zarządzeniem z dnia 4 października 2017 r. sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym. Termin posiedzenia niejawnego został wyznaczony na dzień 28 listopada 2017 r.
Pismem z dnia 20 października 2017 r. złożonym osobiście w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżące cofnęły skargę wniesioną w niniejszej sprawie oraz wniosły o umorzenie postępowania. Skarżące wskazały, że cofniecie skargi następuje na skutek wykonania obowiązku przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku położonego w [...] przy ul. [...] nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...]. Podniosły, że postępowanie należy umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Natomiast § 2 stanowi, że postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym.
W niniejszej sprawie pismem z dnia 20 października 2017 r. skarżące K. H. – R. oraz J. H. – B. skutecznie cofnęły skargę. W związku z tym, że nie zaistniały przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi wskazane w art. 60 p.p.s.a., Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i umorzył postępowanie sądowe.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania obejmujących uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł na rzecz strony skarżącej postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.