Uzasadnienie
A. T. ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("[...]WINB") z dnia [...] sierpnia 2017 r., Nr [...], znak: [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] ("PINB") z dnia [...] marca 2017 r., nr [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] października 2017 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 1 odpisu skargi oraz złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w jej imieniu przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Dołączone do skargi pełnomocnictwo zawierało upoważnienie do reprezentowania skarżącej w postępowaniu administracyjnym przed Wojewodą [...], znak: [...], w szczególności do wniesienia skargi od decyzji [...]WINB z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], i środków prawnych w dalszych instancjach.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] października 2017 r. (potwierdzenia odbioru, k. 21).
Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu [...] listopada 2017 r.
Pismem z dnia [...] września 2017 r. (nadanym w dniu [...] listopada 2017 r.) pełnomocnik skarżącej odpowiedział na ww. wezwanie, składając jeden odpis skargi oraz pełnomocnictwo, identyczne w treści z tym, złożonym wraz ze skargą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.
Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, tj. nie wykonała prawidłowo wezwania dotyczącego pełnomocnictwa.
Jak wynika z treści skargi, zaskarżonym w niniejszej sprawie aktem jest postanowienie [...]WINB z dnia [...] sierpnia 2017 r., utrzymujące w mocy postanowienie PINB z dnia [...] lipca 2017 r. odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB z dnia [...] marca 2017 r., którą nałożono na skarżącą obowiązek doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego.
Oznacza to, że przedłożone w sprawie pełnomocnictwo, które obejmowało m.in. złożenie w imieniu skarżącej skargi na "decyzję [...]WINB z dnia [...] maja 2017 r." nie mogło zostać uznane za zawierające umocowanie pełnomocnika do działania w sprawie dotyczącej postanowienia z dnia [...] sierpnia 2017 r. Wskazać należy, że postanowienie (a nie jak twierdzi pełnomocnik skarżącej, "decyzja") z dnia [...] maja 2017 r. dotyczyło stwierdzenia wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] marca 2017 r. z uchybieniem terminu, a więc postępowania w trybie zwykłym. Zaskarżone postanowienie z dnia [...] sierpnia 2017 r. (przez pełnomocnika nazywane także "decyzją") natomiast, jest aktem wydanym w postępowaniu prowadzonym w trybie nadzwyczajnym, a więc zakres ww. pełnomocnictwa nie obejmował złożenia skargi w tej sprawie. Pełnomocnictwo nie mogło więc zostać przez Sąd uznane za prawidłowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt I OZ 994/17, LEX nr 2 311 967).
W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono o zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżących wpisu od skargi.