Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. M. jako wniesioną po terminie.
Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 listopada 2012 r.
W dniu 22 listopada 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku pełnomocnik wskazał, że od końca sierpnia do 10 września był chory i nie miał tym samym możliwości osobiście dopilnować wysyłki korespondencji. Wyjaśnił, iż polecił pracownikowi wysyłkę korespondencji najpóźniej w dniu 5 września, lecz pracownik nadał list w dniu 7 września. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, nie uchybił on terminowi w sposób zawiniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywrócenie terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody w zachowaniu terminu usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wynika z tego, że przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Obowiązkiem strony jest więc uwiarygodnienie swojej staranności oraz wykazanie, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (postanowienie NSA z dnia 28.09.2011 r. sygn. akt II FZ 508/11, Lex nr 948971).
Pojęcie winy w uchybieniu terminowi, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., obejmuje swym zakresem działania bądź zaniechania pełnomocnika, a także działania osób trzecich upoważnionych przez pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym (postanowienie NSA z dnia 14.12.2011 r. sygn. akt II GZ 527/11, Lex nr 1094435).
W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi. W szczególności, za okoliczność świadczącą o braku winy nie może zostać potraktowany fakt choroby pełnomocnika, który nie został potwierdzony stosownym zaświadczeniem lekarskim. Ponadto, przy dochowaniu należytej staranności w prowadzeniu sprawy pełnomocnik mógł wnieść skargę w ustawowym terminie. Zauważyć należy, że pismo stanowiące skargę zostało sporządzone przez pełnomocnika w dniu 5 września 2012 r., tj. w czasie wskazanym jako okres choroby. Skoro zatem pełnomocnik skarżącego w opisanych okolicznościach był w stanie sporządzić skargę, to przyjąć należy, że mógł również dopilnować terminowości jej nadania w urzędzie pocztowym.
Jednocześnie Sąd wskazuje, iż potraktował wniosek jako wniesiony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., liczonym od dnia 15 listopada 2012 r., tj. od dnia doręczenia pełnomocnikowi postanowienia o odrzuceniu skargi. Z treści postanowienia powziął on bowiem informację o wniesieniu skargi po terminie.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.