Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1250/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. L. i P. L. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r., znak: [...].
Pismem z dnia 17 sierpnia 2010 r. (data prezentaty Sądu), uzupełnionym pismem z dnia 22 listopada 2010 r. (data prezentaty Sądu) L. L. i P. L. wnieśli o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 4 grudnia 2008 r. Wskazali przede wszystkim, iż na dwa dni przed wyznaczoną rozprawą sądową w dniu 4 grudnia 2008 r. złożyli do tutejszego Sądu wniosek dyscyplinarny pismem z dnia 30 listopada 2008 r. wobec sędziów WSA w Warszawie, jako bezprawnie orzekających. Wnieśli o wyznaczenie na nowo rozprawy w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 4 grudnia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.) w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym (Dział VII) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania, jeżeli została ona wniesiona z uchybieniem terminu lub nie jest oparta na przesłankach wznowienia postępowania sądowego wymienionych w art. 271-273 ustawy p.p.s.a.
Z treści powołanego przepisu wynika, iż warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania.
Wznowienie postępowania sądowego ma charakter nadzwyczajny, stanowi odstępstwo od zasady stabilności orzeczeń sądowych i dlatego możliwość jego zastosowania obwarowana została tak ostrymi restrykcjami. Z tego też względu, niedopuszczalne jest zastosowanie rozszerzającej wykładni przesłanek zastosowania wznowienia postępowania sądowego. W postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są więc rozpoznawane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia.
Stosownie do art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:
- 1. jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1 p.p.s.a.);
- 2. jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania.
Ustawodawca wskazał również inne przesłanki obligujące sąd do wznowienia postępowania, a to:
- 1. gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, (art. 272 § 1 p.p.s.a);
- 2. jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
- 3. orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.
- 4. w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 3 p.p.s.a.)
W ocenie Sądu argumenty zawarte w treści skargi o wznowienie postępowania sądowego nie zawierają żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania, co uniemożliwia merytoryczne rozpatrywanie skargi o wznowienie postępowania.
Skoro więc skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.