Uzasadnienie
Rejonowa Spółdzielnia [...] z siedzibą w S. złożyła skargę na decyzję Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak [...].
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego udzielił odpowiedzi na skargę pismem z dnia 19 listopada 2021 r., nadsyłając jednocześnie akta administracyjne. Z akt sprawy nadesłanych przez organ wynika, że w dniu 17 sierpnia 2021 r. wydane zostały przez Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu dwie decyzje o tym samym znaku: [...], przy czym jedna z nich została podpisana przez M. G., a druga przez J. S..
W dniu 30 grudnia 2021 r. organ poinformował Sąd o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak..
W dniu 15 lipca 2022 r. do akt sprawy wpłynęła nadesłana przez organ decyzja z dnia [...] lipca 2022 r. znak [...], którą Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego stwierdził nieważność decyzji Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak [...] Z uzasadnienia decyzji z dnia [...] lipca 2022 r. wynika, że przyczyną stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu była okoliczność, że decyzja z dnia [...]sierpnia 2021 r. została podpisana przez J. S., który nie piastował wówczas funkcji Generalnego Konserwatora Zabytków i nie był upoważniony do podpisywania orzeczeń w zakresie ochrony zabytków w imieniu Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu.
Pismem z dnia 1 sierpnia 2022 r. Sąd zobowiązał Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do wskazania, która z decyzji Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z dnia [...] sierpnia 2021 r. (podpisana przez M.G., czy podpisana przez J. S.) została doręczona Rejonowej Spółdzielni [...] z siedzibą w S..
W odpowiedzi udzielonej w dniu 2 sierpnia 2022 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego poinformował, że Rejonowej Spółdzielni [...] z siedzibą w S. doręczona została decyzja podpisana przez J. S., natomiast decyzja podpisana przez M. G. nie została wysłana stronie, ani organowi pierwszej instancji i nie weszła do obrotu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi złożonej przez Rejonową Spółdzielnię [...] z siedzibą w S. jest decyzja Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak [...], przy czym z akt sprawy (z notatki służbowej z 28 lipca 2022 r. z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej przez pracownika sekretariatu z Prezesem Zarządu Rejonowej Spółdzielni [...]z siedzibą w S., a także z pisma organu z dnia 2 sierpnia 2022 r.) wynika, że strona skarżąca otrzymała decyzję podpisaną przez J. S..
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją z dnia [...] lipca 2022 r. znak [...] stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak [...].
Sąd dostrzega, że decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2022 r. nie jest ostateczna. Zauważyć jednak trzeba, że w nadesłanym do akt sprawy piśmie z dnia 28 lipca 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej w związku z wydaniem decyzji z dnia [...] lipca 2022 r. podniósł, że z uwagi na brak przedmiotu rozpoznania postępowanie w sprawie winno zostać umorzone po myśli art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z pisma tego wynika zatem, że Rejonowa Spółdzielnia [...] z siedzibą w S. nie zamierza kwestionować decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2022 r.
W ocenie Sądu, skoro zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego na mocy decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2022 r., niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy.