Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2006r., znak [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania K. M. i P. M. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...] umarzającej postępowanie w sprawie budowy kanalizacji sanitarnej i deszczowej w ulicy [...] w R., uchylił w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...] i umarzył postępowanie prowadzone w pierwszej instancji.
Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg.
[...] Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie, na wniosek K. M., prowadząc je "w sprawie wybudowania w 1991 r. kanalizacji deszczowej i sanitarnej na odcinku ulicy [...] w R. - bez pozwolenia na budowę". (zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia [...] grudnia 2002 r.).
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] lutego 2003 r., znak: [...] nakazał zarządcy drogi wojewódzkiej nr [...] - Prezydentowi Miasta R. dokonanie legalizacji kanalizacji deszczowej i sanitarnej na odcinku ulicy [...] w R. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r., znak: [...] uchylił w całości opisaną wyżej decyzję i przekazał sprawą do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2006r. znak: [...], na podstawie art. 105 § 2 Kpa, umorzył postępowanie w sprawie budowy kanalizacji sanitarnej i deszczowej w ulicy [...] w R. Na skutek rozpoznania odwołania K. M. i P. M. zapadła decyzja, zaskarżona w niniejszym postępowaniu.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że zgodnie z brzmieniem przepisu art. 105 § 2 organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym. W ocenie organu w okolicznościach sprawy, brak było podstaw do uznania przez organ pierwszej instancji, że wypełniona została dyspozycja w/w przepisu.
Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, organ stopnia wojewódzkiego nie miał podstaw, by stwierdzić, że gdy Prezydent Miasta R. pismem z dnia [...] października 2003 r. zaakceptował zaproponowane umorzenie sprawy, to druga strona postępowania nie sprzeciwiła się temu, brak jest bowiem wniosku K. M., bądź jej ówczesnego pełnomocnika z żądaniem umorzenia postępowania. Ponadto pisma P. M. z dnia [...] czerwca 2006 r. nie można uznać, za wyrażenie zgody na proponowane przez organ umorzenie.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki wymienione w art. 105 § 2 Kpa, ale w sprawie istnieje konieczność umorzenia przedmiotowego postępowania z tym, że w trybie art. 105 § 1 Kpa. Organ pierwszej instancji wszczynając, bowiem postępowanie na wniosek K. M. działał faktycznie bez jej wniosku. K. M. wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta R. pismem z dnia [...] czerwca 2002 r, w którym wyraźnie żądała przeprowadzenia kontroli legalności, usytuowania i budowy kolektora na działkach nr [...] oraz [...] przy ul. [...] w R., a nie zbadania legalności budowy kanalizacji sanitarnej i deszczowej na odcinku ulicy [...] w R. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdził, że postępowanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wszczęte zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2002 r., znak: [...] nie odnosi się do zakresu w/w wniosku, zaś K. M. jak również jej pełnomocnik P. M. nie wnosili nowych wniosków z żądaniem zbadania legalności budowy kanalizacji sanitarnej i deszczowej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący K. M. oraz P. M. dochodzili uchylenia zaskarżonej decyzji., wobec naruszenia przepisów art. 105, 61§1 kpa oraz art. 37ust.1 ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974r. Zdaniem skarżących w niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego powinny działać z urzędu. Organy powinny uznać bowiem, wniosek K. M. z [...] czerwca 2002r. za sygnalizację zaistniałej niezgodności z prawem w odniesieniu do przedmiotowego obiektu.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1269 że zm.), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
Zdaniem Sądu zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.
Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art.61 kpa, postępowaniu administracyjnym wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.
W niniejszej sprawie postępowanie wszczęto na wniosek K. M. z dnia [...] czerwca 2002r., zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2002r. Przedmiot wszczętego postępowania określono, jako dotyczący samowoli budowlanej w odniesieniu do instalacji deszczowej i sanitarnej w ulicy [...] w R. Stosownie do przepisu art.61 kpa żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego, określa przedmiot tego postępowania, a o tym jaki charakter ma pismo decyduje sama strona.
W ocenie Sądu w piśmie K. M. z dnia [...] czerwca 2002r., jednoznacznie sprecyzowany został wniosek o sprawdzenie przez organ, legalności usytuowanego na wskazanych działkach, konkretnego obiektu budowlanego tj. kolektora. Tymczasem, w niniejszej sprawie prowadzono postępowanie administracyjne wskazując, że toczy się na wniosek K. M., ale faktycznie w odniesieniu do innego niż zgłoszony we wniosku przedmiotu, tj. co do samowoli budowlanej w odniesieniu do instalacji deszczowej i sanitarnej w ulicy [...] w R. Przepis art.138 §1pkt2 kpa, który jest podstawą prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie określa bezprzedmiotowości, zatem w każdej indywidualnej sprawie należy badać bezprzedmiotowość przez pryzmat art. 105 kpa.
Przepis art.105 kpa stanowi, że organ administracyjny wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy to stało się bezprzedmiotowe tj. gdy brak jest podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpoznania sprawy.
Podstawą wszczęcia niniejszego postępowania powinien być wniosek K. M., on też powinien określać ramy rozpoznania sprawy, jej przedmiot.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, brak tożsamości przedmiotu toczącej się sprawy, z przedmiotem wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego, stanowi podstawę dla umorzenia tego postępowania.
W postępowaniu administracyjnym, wszczynanym na wniosek strony, żądanie strony ma znaczenie decydujące. Jeżeli zatem żądanie dotyczy określonego przedmiotu, a postępowanie dotyczy innego to, to postępowanie jest bezprzedmiotowe.
Wskazać należy, że w wyniku rozstrzygnięcia objętego zaskarżoną decyzją, nie zmienił się byt prawny wniosku K. M. z dnia [...] czerwca 2002r. – podlega on rozpoznaniu w zakresie przedmiotu szczegółowo tam opisanego.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U.nr153,poz.1270 z póżn. zm.).