Uzasadnienie
Główny Inspektor Sanitarny, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011r., znak [...]na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.a. - odmówił zawieszenia, na wniosek L.L. postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie art. 156 k.p.a. w odniesieniu do decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2008r., znak [...].
Następnie zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011r., znak [...], po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie żądania zawieszenia postępowania, Główny Inspektor Sanitarny umorzył postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu organ wskazał, że rozpoznanie wniosku jest bezprzedmiotowe w sytuacji, kiedy postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zostało zakończone decyzją Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2011r., znak [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2011r., znak [...].
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył L.L.. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazał na konieczność wstrzymania postępowania nieważnościowego, wobec wszczętego jego wnioskiem postępowania w trybie art. 145 a k.p.a. w odniesieniu do tej samej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
Postanowienie odpowiada przepisom prawa.
Zgodnie z przepisem art. 144 k.p.a. do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Jak stanowi przepis art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. - organ odwoławczy może umorzyć postępowanie odwoławcze.
Ponieważ przepis art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. nie określa przyczyn umorzenia postępowania odwoławczego, w każdej indywidualnej sprawie przyczyny bezprzedmiotowości postępowania należy poszukiwać z uwzględnieniem treści art. 105 k.p.a.
Stosownie do brzmienia przepisu art.105 k.p.a. organ administracji państwowej rozstrzyga o umorzeniu postępowania jedynie wtedy, gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jej merytorycznego rozstrzygnięcia.
Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej, co do istoty. Zatem z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego mamy do czynienia wówczas, gdy w oczywisty sposób organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpoznania sprawy. Jeżeli jednak istnieje pewien stan faktyczny, który podlega uregulowaniu przez organ administracji państwowej na wniosek strony bądź z urzędu, postępowanie administracyjne winno się toczyć.
W okolicznościach niniejszej sprawy wniosek o zawieszenie postępowania nieważnościowego stał się bezprzedmiotowy, wobec zakończenia tego postępowania decyzją ostateczną, co uzasadniało umorzenie postępowania, jak postanowił organ w zaskarżonym postanowieniu.
Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).