Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek Z. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Skarżący podaje w formularzu PPF, że gospodarstwo domowe prowadzi razem z rodzicami. Wspólny dochód w rodzinie wynosi 1835 zł. i stanowi go kwota ze sprzedaży mleka oraz renty rodziców. Strona wykazała posiadanie nieruchomości – domu oraz nieruchomości rolnej o pow. 8 ha, a ponadto posiada w zabudowaniach gospodarskich oborę, stodołę i garaż. Strona nie wykazała posiadania oszczędności, ani innego majątku. Z załączonego do wniosku zestawienia rocznych wydatków wynika, że strona ma następujące roczne wydatki: podatek 420 zł., ubezpieczenie budynku 860 zł., węgiel 1600 zł., drzewo 400 zł., gaz 700 zł., benzyna do samochodu 1400 zł., ropa do dwóch ciągników 4500 zł., światło 1500 zł., leki własne 1200 zł., środki czystości 1200 zł. Wnioskodawca wskazał, że razem wydatki roczne wynoszą 15 400 zł., natomiast roczny dochód z wynosi 17 500 zł. Dodatkowo rodzice wnioskodawcy wydają około 400 zł., miesięcznie na leki. W przeliczeniu na jedną osobę miesięczny dochód na jedną osobę w rodzinie wynosi 480 zł.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową Z. K. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawca z rodziną utrzymuje się wprawdzie z dochodu w wysokości 1835 zł. miesięcznie, jednakże z informacji zawartych w aktach sprawy wynika że wnioskodawca posiada samochód osobowy oraz dwa ciągniki, dom i zabudowania gospodarcze oraz ośmio-hektarowe gospodarstwo.
Należy wskazać, że na obecnym etapie koszty sądowe wynoszą 200 zł wpisu sądowego. Pozostałe ewentualne na tym etapie postępowania koszty to 100 zł opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku i 100 zł. wpisu od złożonej skargi kasacyjnej. Koszty je te jednak wcale nie muszą się w sprawie pojawić. Koszty te jeżeli się pojawią to na kolejnym etapie sprawy, zatem będą rozłożone w czasie. Z tych względów uznano, że strona jest w stanie je ponieść i odmówiono w tym zakresie przyznania prawa pomocy.
W zakresie ustanowienia pełnomocnika uznano, że samodzielnie poniesienie wydatku związanego z opłaceniem zawodowego pełnomocnika przekracza finansowe możliwości wnioskodawcy i mogłoby spowodować powstanie uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Z tego względu w tym zakresie wniosek został uwzględniony.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.