Uzasadnienie
J. G. i K. G. wnieśli skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...], odmawiające wstrzymania czynności egzekucyjnych prowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. Ww. postanowienie doręczone zostało w dniu [...] października 2010 r. jedynie J. G., który był wymieniony jako strona w rozdzielnikach postanowień obu instancji. K. G. nie była wymieniana w rozdzielnikach i nie była jej doręczana decyzja.
Pismo zawierające skargę, podpisane przez J. G. i K. G., zostało nadane w polskiej placówce pocztowej bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W dniu 18 listopada 2010 r. Sąd nadał przesyłkę zawierającą oryginał skargi na adres organu – Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Z powyższego wynika, że za skuteczne wniesienie skargi uznać należy wniesienie jej do organu, który wydał zaskarżone postanowienie. W przypadku wniesienia jej do Sądu, należy zatem uznać za datę skutecznego wniesienia skargi datę przekazania jej przez Sąd organowi to jest datę nadania jej w placówce pocztowej na adres organu.
W niniejszej sprawie postanowienie doręczone zostało J. G. w dniu [...] października 2010 r., zaś Sąd przekazał skargę do organu, nadając ją w placówce pocztowej na adres organu, w dniu 18 listopada 2010 r.
Z uwagi na to, że termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, o czym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., termin ten upłynął w dniu 12 listopada 2010 r. – 11 listopada 2010 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy.
Ze względu na to, że decyzja nie została doręczona K. G., termin do wniesienia przez nią skargi stanowi termin do wniesienia skargi przewidziany dla pozostałych skarżących, w tym przypadku J. G. Mając powyższe na względzie, skargę w niniejszej sprawie należało uznać za wniesioną po terminie, co stanowi przesłankę jej odrzucenia z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Ze względu na powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 1 i art. 53 § 1 p.p.s.a.