Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. S. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie VII SA/Wa 720/14.
W dniu 14 lutego 2017 r. T. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 17 marca 2017 r. przyznano skarżącemu T. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i umorzono postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (z uwagi na wcześniejsze przyznanie prawa pomocy w tym zakresie).
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] w dniu 6 kwietnia 2017 r. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adw. I. Z. W dniu 19 maja 2017 r. adw. I. Z. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, której odpis doręczono skarżącemu dnia 27 czerwca 2017 r.
T. S. w dniu 17 lipca 2017 r. złożył na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W ocenie referendarza sądowego rozpoznanie kolejnego złożonego w niniejszej sprawie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zbędne.
Zauważyć bowiem trzeba, że postanowieniem z dnia 17 marca 2017 r. przyznano skarżącemu T. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, a Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adw. I. Z. Podkreślić trzeba, że prawo pomocy przyznane stronie rozciąga się na pełen tok postępowania sądowoadministracyjnego. Prawomocne orzeczenie o przyznaniu prawa pomocy, które nie zostało cofnięte, wyklucza zatem merytoryczne rozpoznanie następnego wniosku złożonego przez tę samą stronę, w tym samym zakresie.
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, bowiem prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zostało już przyznane skarżącemu na mocy prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 marca 2017 r., przy czym prawo to nie zostało w toku postępowania cofnięte.
Skoro zatem w niniejszej sprawie T. S. korzysta z przyznanego mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, to zbędne jest rozpoznanie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie.
W związku z powyższym postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy należało zatem umorzyć, na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.