Uzasadnienie
W skardze z dnia 2 grudnia 2009r. (data nadania w urzędzie pocztowym) na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, mocą którego odmówiono wstrzymania czynności egzekucyjnych w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. skarżący zawarli wniosek o "wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia".
W uzasadnieniu A. i L. S. podnoszą, że wykonanie zaskarżonego postanowienia wiąże się z dużymi trudnościami. Twierdzą, że "podjęcie dalszych czynności zmierzających do zastępczego wykonania obowiązku w postaci remontu budynku Skarżących spowoduje, że postępowanie sądowoadministracyjne merytorycznie stanie się bezprzedmiotowe."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325).
Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania.
Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć aktu lub czynności, które po pierwsze zostały zaskarżone do sądu administracyjnego, po drugie tylko tych z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie odmawiające wstrzymania czynności egzekucyjnych.
Ponieważ rozstrzygnięcie takie nie nadaje się i nie wymaga wykonania, to brak jest podstaw do wstrzymania wykonania tego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 ppsa.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.