Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 marca 2006r. sprecyzowanym w dniu 20 marca 2006r. G. P. zwrócił się do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o wyjaśnienie w trybie art. 113 kpa, wątpliwości co do treści decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. (znak [...]) o nadaniu uprawnień budowlanych nr ew. [...] do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno - budowlanej, poprzez wskazanie jaki zakres uprawnień przyznaje ww. decyzja, w szczególności, czy obejmuje ona projektowanie architektury budynków i wykonywanie projektów zagospodarowania terenu.
Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Izby Inżynierów Budownictwa postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006r. - na podstawie art. 113 § 2 kpa w związku z art. 11 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001r., Nr 5, poz. 42 ze zm.) - po rozparzeniu ww. wniosku, wyjaśniła, że uprawnienia budowlane nr ew.[...]są uprawnieniami bez ograniczeń i stanowią podstawę do projektowania w specjalności konstrukcyjno - budowlanej, jednak z zastrzeżeniem, że nie upoważniają do projektowania architektonicznego o kubaturze do 1000m3.
W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z ustawą z 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r., Nr 106 poz. 1126) uprawnienia budowlane nadawane są w specjalnościach wymienionych w art. 14 ust. 1, po spełnieniu przez kandydata warunków określonych w art. 14 ust 3 (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji z dnia 20 grudnia 2002r.) tj. posiadania wykształcenia odpowiedniego do danej specjalności oraz odbycia dwuletniej praktyki na budowie.
Odnośnie nadanych uprawnień, organ podniósł, że wykształcenie zainteresowanego - magister inżynier budownictwa, jest odpowiednie dla specjalności konstrukcyjno-budowlanej i pokrewne do specjalności architektonicznej.
Jednak, jak wynika z postawy prawnej wskazanej w decyzji tj. art. 12 ust. 3, art. 13 ust 1 pkt 1 i art. 14 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy - oraz jej uzasadnienia, G. P. spełnił warunki w zakresie praktyki zawodowej wyłącznie do uprawnień w specjalności konstrukcyjno-budowlanej i w tej specjalności zdał egzamin.
W ocenie organu prawo projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności architektonicznej, przysługiwałoby zainteresowanemu wyłącznie po spełnieniu wymogów wskazanych w art. 14 ust. 3 pkt 2. W takim przypadku organ wydałby decyzję w oparciu o art. 14 ust. 1 pkt 1, a nie na podstawie art. 14 ust 1 pkt 2 dotyczącym specjalności konstrukcyjno-budowlanej, jak to miało miejsce w przedmiotowej decyzji.
Po rozpatrzeniu zażalenia G. P. na powyższe postanowienie, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, postanowieniem z dnia [...] października 2006r. ([...]) - na podstawie art. 138 §1 pkt 2 kpa w związku z art. 144 kpa oraz w związku z art. 36 ust 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budowlanych oraz urbanistów (Dz.U. z 2001r. Nr 5 poz. 42 ze zm.) - uchyliła w całości zaskarżone postanowienie i wyjaśniła, że uprawnienia budowlane otrzymane na mocy przedmiotowej decyzji stanowią podstawę do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, nie upoważniają jednak do projektowania architektonicznego obiektów o kubaturze do 1000m3 ani do sporządzania projektów zagospodarowania działki lub terenu.
W uzasadnieniu organ wskazał, że posiadane przez G. P. uprawnienia budowlane, zgodnie z ww. decyzją na podstawie art. 12 ust. 3, art. 13 ust. 1 pkt 1 i art. 14 ust 1 pkt 2 ustawy-Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym w dniu jej wydania, stanowią podstawę do projektowania, sprawdzania projektów architektoniczno-budowlanych i sprawdzania nadzoru inwestorskiego oraz sprawowania kontroli technicznej utrzymania obiektów budowlanych wyłącznie w ramach ww. specjalności.
Organ podniósł ponadto, że zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994r. w sprawie samodzielnych funkcji w budownictwie, uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej stanowią podstawę do sporządzania również projektów zagospodarowania działki lub terenu, co oznacza, że wyłącznie te uprawnienia stanowią podstawę do sporządzania również projektów zagospodarowania działki lub terenu.
W skardze na postanowienie organu II instancji G. P. wniósł o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art. 12 ust. 3, art. 13 ust.1 pkt 1, art. 14 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia z 07 lipca 1994r. Prawo budowlane.
Zdaniem skarżącego, wskazane przepisy prawa nie wprowadzały ograniczeń w zakresie projektowania w specjalności konstrukcyjno - budowlanej i upoważniają do projektowania architektury budynków oraz projektów zagospodarowania działki. Ograniczenia zostały wprowadzone dopiero w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005r. (Dz.U. Nr 96, poz. 817).
W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał argumenty przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych powodów niż w niej wskazane. Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
W niniejszej sprawie takie wady wystąpiły, wobec czego skarga została uwzględniona.
Stosownie do brzmienia przepisu art. 113 § 2 kpa organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji.
Celem instytucji uregulowanej w wyżej cytowanym artykule jest usunięcie niejasności decyzji, w szczególności wyjaśnienie treści zawartego w niej rozstrzygnięcia.
W każdym przypadku stosowania art. 113 § 2 kpa, zakres wyjaśnienia decyzji administracyjnej jest zakresem rozstrzygnięcia i jego uzasadnienia, co oznacza, że przedmiotem postanowienia wyjaśniającego może być wyłącznie decyzja wydana w sprawie. Organ nie może czynić wyjaśnień poza granicami tej decyzji, w szczególności nie może odpowiadać stronom na pytania stawiane we wniosku o wyjaśnienie decyzji, wychodzące poza jej treść i zakres.
Organ administracyjny nie jest również powołany do interpretacji treści decyzji poprzez dokonywanie wykładni prawa (vide wyrok NSA z dnia 17 rudnia 2002r., sygn. akt II SA 1560/01, Lex nr 126798).
Przedmiotem wyjaśnienia w trybie art. 113 § 2 kpa była w niniejszej sprawie decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2002 r., którą to decyzją nadano skarżącemu uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno - budowlanej. Skarżący zwrócił się o wyjaśnienie, czy nadane uprawnienia obejmują swym zakresem również projektowanie architektury budynków i wykonywanie projektów zagospodarowania terenu.
W związku z argumentacją przedstawioną powyżej, organy zobowiązane były do określenia jakie czynności zawodowe mogą być wykonywane w ramach przyznanych uprawnień, natomiast nie mogły wskazywać jakie czynności tym zakresem objęte nie są.
Tymczasem, jak wynika z treści obu ww. postanowień, organy stwierdziły, że uprawnienia budowlane uzyskane na mocy przedmiotowej decyzji, stanowią podstawę do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno - budowlanej, a następnie w sposób negatywny określiły, że uprawnienia te nie upoważniają do projektowania architektonicznego obiektów o kubaturze do 1000m3, jak również do sporządzania projektów zagospodarowania, odpowiadając na pytania postawione we wniosku.
Jak już wskazano wyżej, postanowienie w trybie art. 113 § 2 kpa powinno zawierać wyjaśnienia co do treści decyzji, a nie odpowiadać na pytania zadane we wniosku o ich wyjaśnienie przez skarżącego.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, rzeczą organów będzie wyjaśnienie, treści przedmiotowej decyzji w ujęciu pozytywnym tj. jedynie w zakresie w jakim została ona wydana.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit c w związku z art. 135 oraz na postawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.