Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 listopada 2021 r. [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z dnia [...] września 2021 r. znak [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 grudnia 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu z KRS na dzień udzielenia pełnomocnictwa lub pełny odpis z KRS).
Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 10 stycznia 2022 r. Zatem termin do uzupełnienia powyższych braków upłynął 17 stycznia 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., "p.p.s.a.") osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z treści art. 29 p.p.s.a. wynika dodatkowo, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Ponieważ pełnomocnik skarżącej pomimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia nie uzupełnił w zakreślonym przez Sąd terminie braków formalnych, skargę należało odrzucić.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.